خوشحالم که رفته...
خیلی اذیتم کرد؛
ولی میگم مگه من چی کم داشتم که کسی حاضر نشد باهام زندگی کنه.
روز آخر میگفت خدا نکنه با تو برم زیر یه سقف. :)
موندم من چی نداشتم که این دختره داشته.
چرا کسی نخواست منو...
عزیزممم چرا با وجود این شرایط نامزد کردین؟
بابام از بچگی میشناختش.
دوماه هم نامزد شدیم.
بعد عقد دیگه نقابش رو برداشت از چهرهش.
شد یه مار افعی.
حالام همه جا گفته من از روز اول نمیخواستمش؛
خب زوری که نبود...
میگفتی نمیخوام.
تو نامزدی بهم گفت دختر بهتر از تو هست، منم خواستم وسیلههاشون رو پس بدم... افتاد به غلط کردن.
بعد جالبه هزارجا خواستگاری رفته و بهش زن ندادن.
یه نامزدی هم به هم زده بوده.
یه جوری میگه انگار همه وایساده بودن بهش زن بدن!
شاید از اول با دختر بوده حتی قبل عقد
تو هم خدایی داری خیلیا هستن تو عقد جدا میشن ازدواج دومشون بخت بهشون رو میکنه
خوندم تایپک هات رو
حق بهت میدم حس ناراحتی و شکست داشته باشی
طبیعیه عزیزم
ولی سجده شکر کن همچین آدمی تو این مرحله از زندگیت رفت بیرون
فکر کن اگر جهیزیت رو برده بودی
اگر عروسی کرده بودی
اگر چند سال تو خونش زجر کشیده بودی
اگر بچه دار شده بوی و الان با وجود بچه داشتی جدا میشدی
من این زجر رو کشیدم
خدا دوستت داشت اول راه فهمیدی چه آدمی اومده تو زندگیت
سر خودت رو گرم کن کمتر فکر و خیال کن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
35 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
