منم این هفته، نمایشنامه ی زندگی گالیله از برتولت برشت رو می خونم.
صبحانه ی قهرمانان کورت ونه گات هم امروز تموم میشه. ده بیست صفحه ای مونده. چقققققد لذت بردم ازش. به پای سلاخ خانه شماره 5 نمی رسه البته، اون به خاطر تم جنگ جهانی دومیش، یه شکوه خاصی داره ! یه ابهتی داره که دلم می خواد کلاه از سر بردارم براش، البته اگه داشتم.
ولی کلا قلم کورت ونه گات بی نهایت جذاب و نو و دل نشینه.
امیدوارم زودتر ترجمه بشه این کتابش. و یه ترجمه ی خوب