این دیالوگ بهرام افشاری رو یکی گذاشته :
من حتی نتونستم ادمی که دوسش دارمو نگه دارم بهم میگفت طلبکاری . گفتم اره بابا طلبکارم . من از عالم و ادم طلبکارم . از خدا طلبکارم . من از بچه مایه دارا طلبکارم . چرا نمیشه ؟ اونم تنهام گذاشت و رفت.
منظورش چی بوده؟؟؟؟
