دیگ بلند نخندیدم، دیگ بچه نیستم، دیگ زیاد ب خودم اهمیت نمیدم، دیگ سر اتفاقای خوب ذوق نمیکنم... ما همه اتفاقای خوب اینده رو طوری تعریف میکردیم ک هردو توش بودیم. تمام سعیم برای اتفاق خوب این بود ک خوشحالش کنم امیدوار شیم، دیگ خوش رفتار و اروم نیستم، دیگ این من نیستم ک به بقیه امید میدم. من الان خودم محتاج دلداری و امید ی نفرم، دیگ اعتماد نکردم حتی به خانوادم، احساسات دخترونم تخریب شد، ایمانم تخریب شد، مذهب برام مرد، خدا برام مرد، کارما برام مرد، رفیق برام مرد، تولد برام مرد، قول برام مرد، قسم حضرت زهرا برام مرد... ")
چی شد ک اینطور شد
حق میدم ولی باور کن این به صلاحت بود هرچند الان میگی من این صلاحو نمیخوام ولی خدا چیزایی دیده و مکالمه هایی شنیده ک تو نمیدونی و ندیدی
اولاش ناامید میشی ناراحت میشی ولی مطمعن باش بعد چند سال توام به این تفکر میرسی
سعی کن خودتو پیشرفت بدی با دیگران ارتباط بگیری ابن حالتو خوب میکنه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
47 ثانیه پیش
48 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
