نامادری

وقتی هفت سال م بود مامانم مرد سرطان گرفت منوخواهرم و برادرم تنها موندیم  بعد هفت ماه پدرم مجدداً ازدواج کرد برامون نامادری اورد  اون زن بچه دار نمی شد خدارو شکر  خواهرم دوسال داشت خودم حمامش می کردم می خوابوندمش . همیشه مراقبش بودم چون بااین که کوچک بودم می دونستم مامان مون نیست  بهم احتیاج داره . همه کاراش رو خودم انجام می دادم .  اون زن هم مثل سگ ازم کار می کشید  چون قدم کوچک بود کلاس اول و دوم  ابتدای که  بودم به سینک ظرفشویی نمی رسیدم برام چهار پایه می زاشت ظرف بشورم کل نظافت و تمیزی خونه رو به عهده من گذاشته بود به زور وکتک انجام می دادم تو هفت سالی که باهاش بودم بااین که پدرم لباس بچگانه می فروخت من کهنه دوستام رو می پوشیدم هرروز هم اگه شیفت صبح می رفتم مدرسه باید قبل رفتن کل پتو ورخت خواب همه رو جمع می کردم بدون حتی یه لقمه کوچک  صبحانه یا خوراکی به مدرسه می رفتم همیشه لباس مدرسه م رو خودم باید می شستم اگر هم تمیز نمی شستم به همسایه ها نشون می داد ببینین چقد کثیفه این دختر   کسی نبود بگه اخه دختر کلاس دوم چجوری مقنعه سفید بشوره تمیز شه  یه وقت هایی هیچ بهانه ای نداشت می گفت دراتاق رو تند بست می شکنه  باید از ترس کتک پدرم دو تا سه ساعت تو حمام یا بیرون خونه تو کوچه می موندم حتی تو زمستان سرد . بعداً تو سن 14سالگی با یه پسر فرار کردم که الان همسرمه . .  .  . ازتون سوال دارم . نامادریم مریضه تنگی نفس داره .الانم توده داخل سینه ش هست . با این که این همه عذابم داد و الان هم عذابم می ده چرا من هنوز یه کمی ناراحت شدم براش   پدرم که از اون بیشتر عذابم داد . چرا من نمی تونم ولشون کنم قطع رابطه کنم باهاشون اونا سالی یه بار هم بهمون زنگ نمی زنن بمیریم هم سراغمون رو نمی گیرن انگار بیگانه هستن  . اینم بگم دوبرابر من خواهرمم عذاب دادن .  اونم بیچاره 13سالگی ازدواج کرد .  . من و خواهرم هنوزم پرخاش گریم خودم کلی همسر و پسر بیچاره مو اذیت می کنم ..اعتماد بنفس ندارم کلی مشکل روحی دارم . چرا بازم من اینقدر احمقم .  برادرم دوس داره اون زن بمیره  ولی .انقدر دل رحم و احمقم بازم نمی خوام توده سرطان باشه.