من روی شخصیت این آقا هم صحبت دارم مردی که خودش رو پشت اتفاقات مخفی میکنه و سعی میکنه شرایط رو سد راه بدونه و خودخواهانه یک تنه بدون در نظر گرفتن احساس طرف مقابل اونو تخریب کنه میتونه باعث بشه به خودیه خود از چشم یک دختر که از لحاظ شخصیتی به تکامل یافته بیفته. تا اینجا یک بعد قضیه ست بعد بعدی قضیه اینه که از آزار دادن دختری که بهش وابستگی داره لذت میبره ایشون مبتلا به سادیسم هستن ایشون از تحقیر کردن شما لذت میبره نگو تحقیر نمی کنه که تمام رفتارش عین تحقیره عین بی حرمتیه عین بی اخلاقیه داره آزارت میده میره و میاد چون فکر میکنه اینجوری زجر میکشی اینکه این رفتار نتونسته شما رو قانع کنه ازش دل بکنی یعنی شما هم مازوخیسم هستی این حجم از خود آزاری توی پنج سال به حدی که مثل معذرت میخوام یک برده جنسی در اختیارش باشی تا منتی به سرت بذاره و باهات باشه یعنی متأسفانه شما واقعا خود آزاری و از این آزار لذت میبری از رنج کشیدن لذت میبری توی ظاهر نمود پیدا نمی کنه ولی اینکه هنوز نتونستی این قضیه رو برای خودت حل کنی نشون میده شما مشکل داری. درست حدس میزنم؟ آیا توی بچگی مورد آزار قرار گرفتی؟ تحقیر؟توهین؟ اینها میتونه زمینه ساز بروز مازوخیسم بشه. اینکه نمیتونی از رابطه مسموم بکشی بیرون بسیار شک برانگیزه. من دارم خودم رو تصور میکنم اگر همسرم با همممممه عشقی که بهش دارم و فکر میکنم دیگه تو این سایت یه نفر هم نباشه که ندونه رابطه مون چقدر خوبه اگر همسرم با همه خوبی هاش با همه مرررد بودنش یکبار فقط یک بار از تحقیر کردن من لذت ببره مطمئنم شششششککککک ندارم مثل یه آشغال از زندگیم پرتش میکنم بیرون. شما مشکل رو توی خودت بگرد تکلیف این آقا روشنه
زندگی من کلا خیلی خالیه اینم نباشه کسی دیگه ای هم نیس حتی دوست و رفیقی هم نیس. کلا فقط زنده ام. یه ماشین حمالیم فقط. مثل گرگور کتاب مسخ. یه سوسکم.
اومدیم بدش نمیومد اومد هرگز اینارو نگفت تو باید بمونی؟ مثل اعتیاد ترکش کن فیلی. به اون آدم مناسبی فکر کن که این جاشو گرفته. کسی که میگه فیلی دوستت دارم با هم بمونیم زن من باش. اینارو نمیخوای بشنوی؟ هیچوقت؟! تو لایق شنیدنش هستی دخترجان. لایق اینی زن زندگی یه نفر باشی. خودتو محروم نکن. قوی باش.
بله کلا زندگی من از اول تا آخرش چیزی جز تحقیر نبوده و منم مدتها افسرده و در نقش قربانی بودم الان مثلا تا حد زیادی درمان شدم بعد از چند سال مشاوره و دوره رفتن
هیچ کس نمیاد. من سه ساله سینگلم. حتی یه نفر بهم پیشنهاد نداده. حتی تو خیابون کسی بهم تیکه ننداخته.
خوب دیگه همینه. معلوم بود. سوسک! با این اعتماد به نفس چه جوری میخوای ولش کنی. وقتی فکر میکنی دیگه کسی نمیاد سراغت چه جوری میخوای ول کنی. اول باید ارزش خودتو بدونی به خودت احترام بذاری. ماشین حمالی و مسخ شده نیستی ارزشت از هیچکس سرسوزنی کمتر نیست فقط اعتماد به نفست از بقیه کمتره همین و همین. خودتو تغییر بده نذار اینجوری ادامه پیدا کنه مشکل اصلیت اون مرد نیست مشکل اصلی خودتی عزیزم. باید خیلی سعی کنی تا تاثیر گذشته رو پاک کنی فیلی جان اینم بگم کسی که اعتماد به نفس نداره و از خودش بدش میاد هیچکس بهش نگاه نمیکنه مردم انرژی درون مارو میگیرند
مغرور باش جدی میگم جوری قدم بردار که همه فکر کنن این آدم دست نیافتنیه بذار برای به دست اوردنت بجنگن حتی اگر به ظاهر هیچ کس نیست مغرور باش . آدم ها سعی میکنن با بهتر از خودشون رابطه داشته باشن تو اون بهتره باش نه با تیپ و قیافه و هر چیز دیگه با شخصیتت. بذار بخاطر شخصیتت بهت نزدیک بشن اگر هیچی نداری شخصیتت رو محکم و عاقل بساز. بساز خودتو بساز خودت رو وابسته به عوامل بیرونی نکن توی خودت چیزی برای افتخار کردن پیدا کن و شخصیت فیلی رو بروز بده اون چیزی که درون توست و برای بروزش مقاومت میکنی
می دونم مسخرم می کنین ولی انگار از وقتی این اومده تو زندگیم همه چیم وارونه شده طلسم شده. الان من اعتماد به نفسم نسبت به قبل خیلی بهتره. خیلی تو دید هستم. ولی بازم هیچ پیشنهادی ندارم. قیافه هم ندارم، اما قبل از این با اینکه خیلی افسرده تر و بی اعتماد به نفس تر و زشت تر و بدتیپ تر بودم همیشه دورم شلوغ بود. دوست پسر داشتم بقیه پسرا بهم پیشنهاد می دادن، حتی می گفتن هر وقت بهم زدی بگو ما بیایم باهات دوست شیم :| خود اینم وقتی اومد تو زندگیم و از من خوشش اومد که من با کسی دیگه دوست بودم. حالا وضعم شده این.
واقعا شخصیت منو له کرده. می شینم با خودم فکر می کنم می گم خب من فلان جورم فلان خصوصیت ها رو دارم پس چرا بازم منو نمی خواد؟ دیوونه می شم از فکرش. اگه اون نمی خواد و مشکل از اونه پس چرا هیچ کس دیگه ای هم نمی خواد پس
یه مدت آروم بودم الان از وقتی تصمیم گرفتم از شهرم برم باز استرسی شدم شدید. از صبح دست و پام می لرزه صدام می لرزه هنوز قطع نشده. هی می گم اگه نشه برم چی؟ اگه مجبور بشم بمونم چی کار کنم؟ حس می کنم باید فرار کنم هر جوری شده
اعتماد به نفست بهتره و اینه؟ نه این اعتماد به نفس نیست. نمیدونم قبلا چطور اوضاع بهتر به نظر میرسیده ولی الان باید یه فکری بکنی. شاید قبلا شادتر بودی و الان غمگینی... هر چی هست الان اعتماد به نفس نداری و به نظرم از همین رابطه هم هست تا حدی. رو اعتماد به نفست حتما کار کن و مشاوره هاتو با افراد مجرب که وقتت رو هدر ندن ادامه بده تا قوی بشی از این رابطه بیای بیرون همینجوری نمیشه به کمک نیاز داری. موفق باشی دوست عزیز
مرسی از کمکت
نه اسمش این نیست فکر کردی همونه؟ :))
من می دونم احمقم . اما یه چیزایی ازش دیدم که با علاقه م که جمع می شه باعث شده به این وضعیت بیفتم. حسابش از دستم در رفته که من چند بار ولش کردم و باز برگشتیم. هر وقت ولش می کنم و می رم گریه می کنه. نگاهش چنگ می زنه به دلم. حتی یه بار افتاده بود به پام پاهامو گرفته بود گریه می کرد. من خرم فکر می کنم شاید چیزی هست، علاقه ای هست، اون جلوی خودش رو می گیره. وقتی برمی گردم می گم این دفعه دیگه درست می شه همه چی. بعد حالا که می خوام برم می خوام بفهمم پس اینا و خیلی چیزای دیگه چی بوده قضیه ش. که باز به خاطرشون امیدوار نشم و برگردم
آخه این اصلا از این تیریپا نیست که همیشه دوست دختر دارن. از اون پسرای ساده س. همش هم سرکاره کارش هم خارج از شهره. حتی واسه عید فقط پنج روز اومد خونه. اونم یه جورایی افسرده س. به اصرار خودش می مونه سرکار. می گه دوست ندارم بیام تو شهر بیام تو شلوغی تو خونه ام که میاد همش می خوابه. نصفه شبا با دوستاش می ره. من دلم می میره واسه این تنهاییش افسردگیش. دلم می خواست قبولم می کرد. فقط بودم که کاری کنم خوش حال شه. من واقعنی دوستش دارم آخه. علاقه ی الکی نیست. بیمارگونه است شاید، اما صادقانه س
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-14 ثانیه پیش
-13 ثانیه پیش
-6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز