من تاپیکت رو خوندم به نظر من این علاقه و وابستگی بیش از حد بیمار گونه ست.اینکه کسی به فردی علاقه داشته باشه که کوچکترین پیشرفتی توی زندگیش به وجود نیاورده باشه ازش عزت نفس و حرمت نفس نگیره احترام نبینه این یعنی ضعف از شخص شماست. مطمئن باهات حرف میزنم اگر این شخصیت وابسته و بی عزت رو سمت هر پسر دیگه ای ببری بر اساس انصاف و وجدانش همین برخورد رو باهات داره با دوز کمتر یا بیشتر. شما نیاز داری با روانشناس صحبت کنی. حدس میزنم محبت مردانه ای که باید از سمت برادر یا پدر دریافت میکردی رو نگرفتی و کوچکترین خصوصیات مردانه ای که از این آقا دیدی (نه صرفا آقا منشانه) چشمت رو گرفته. این پسر آقا منشانه باهات برخورد نمی کنه چه طوری میخوای شخصیت خودت رو باهاش تکمیل کنی؟ چی بهت اضافه کرده؟ فکر نکن پنج سال از عمرت رو حروم کردی بگو پنج سال بهش فرصت دادم یاد بگیره مرد باشه نتونست نخواست. درسته برام محبوبه ولی قابل احترام نیست. تلاش تو برای کشیدن احساسش بیهوده ست. مردی که کوچکترین احترامی برای معشوقش قائل باشه برای بالا کشیدنش و بهش رسیدن کوه میکنه.
بلوط دوست داشتن و اینا رو تو عمل نشون نمی ده حرف خاصیم با من نمی زنه. بعد مثلا اگه من جوابشو ندم از هزار راه مختلف به هزار جور پیام می ده که کجایی؟ اعلام حضور که می کنم دوباره کاری نداره قبلا مرتب بهم پول می داد یا می خواست کارامو انجام بده . که مدت زیادیه دیگه اجازه ندادم
خانوم آقاعلی
خانوم علی آقا حرفات تا حدودی درسته اما واقعیت اینه که من پیشرفت و استقلال و شخصیت الانم رو مدیون اون هستم من در حدی مردم گریز و غیراجتماعی و ناشی بودم که هیچ کدوم از کارای خودم رو نمی تونستم انجام بدم. اون دستمو می گرفت به زور منو می برد بانک یادم می داد چطور کارامو انجام بدم. به زور منو می برد رستوران می گفت باید بشینی جلوی مردمی که ازشون خجالت می کشی غذا بخوری. یادم داد چطور از پس کارای خودم برمیام. تو هر زمینه ای.
خوب مگه ارتباطی با هم ندارین؟ طبیعیه دنبالت باشه و حتی سرویس بده ولی دلیل دوست داشتنت نیست. اونم بهت نیاز داره. آدم به کسی که خیلی دوست داره نمیگه چرا بری ما که با هم کاری نداریم آزاری نداریم. این حرف کسیه که دوست داره رابطه رو ادامه بده ولی خیلی هم براش مهم نیست. حداقل این برداشت منه حالا باز ببین بقیه چی میگن
من مدتهاست می دونم نمی تونم رابطه خوبی باهاش داشته باشیم چه برسه به ازدواج ولی درگیر رها کردنم و نمی تونم و این بار فکر می کنم اگه قبل رفتن کامل حرفای واقعیشو بشنوم راحت می تونم برم. فکر نکنید می خوام ازش بشنوم که دوست دارم عاشقتم پیشم بمون، برعکس می خوام واقعا برگرده بهم بگه چرا منو نمی خواسته. دلیلشو بهم بگه. که من ازش بدم بیاد. بتونم ول کنم برم
هی منو با دست پس می زنه با پا پیش می کشه. اینجوری خیلی سخته
فیلی اون نمیگه چون میدونه اگه بگه تو میری. چرا از دستت بده؟ مگه به نفعش نیست بمونی؟
خب من می خوام بفهمم اگه واقعا منو نمی خواد و دوست نداره پس چرا ول نمی کنه؟ به نظر شما دلیلش چیه؟ رابطه جنسی نمی تونه باشه چون چند ماه یه باره و اونم به اصرار من که می خوام از این طریق برم ببینمش
تو شرایطیه که می تونه خیلی راحت ازدواج کنه یا دوست دختری بگیره که دلش می خواد
اگر سنی که زده باشی درست باشه یعنی شما از سن 18 سالگی این آقا رو میشناسی سنی که هنوز حتی وارد دانشگاه نشده این یعنی مطمئنا یک ضعف هایی توی شخصیتت به طور طبیعی میتونست وجود داشته باشه من به شخصه توی 18 سالگی از جواب دادن تلفن هم بیزار بودم و هزار تا برخورد عجیب غریب دیگه اینکه بهت یاد داده توی اجتماع باشی از محبتش نبوده هر کس با هر ویژگی شخصیتی میتونه این رو برات به وجود بیاره برای من ورود به دانشگاه مقدمه ای شد برای ساختن ویژگی های مردم گریزانه برای تو وجود اتفاقی این آقا. الان من باید شخصیت محکم و استوار خودم رو مدیون دانشگاه بدونم؟ نه اگر من الان تغییر کردم نشون میده نسبت به پیشرفت واکنش نشون میدم چه با وجود یک مرد چه دانشگاه چه با اتفاقات سخت زندگی و... یاد دادن رستوران نشستن عزت نفس برات نمی سازه یاد دادن بانک رفتن عزت برات نمی سازه. عزت نفس رو زمانی میتونی از کسی دریافت کنی که به شعور و تفک ت احترام بذاره نظراتت براش محترم باشه روی فهمت حساب باز کنه و تنهایی پیش برنده نوع و سطح رابطه نباشه. این آدم برای تو عزت نیاورد ولی مثل هر غریبه دیگه برای پیشرفتت کمک کرد. مثل همه آدم هایی که به هم نوعشون و همراهشون کمک میکنن دقت کن دارم میگم همراه اگر یک دختر رو به این شدت به خودت نزدیک میکردی و اگر اون دختر اعتماد به نفسش از تو بیشتر بود اون هم همین کار ها رو برات انجام میداد و این وابستگی رو به اون پیدا میکردی
اولا اونم بهت عادت کرده. شاید اونم گیر کرده. شایدم دوستت داشته باشه یه مقداری. ولی مقدارش اونقدر نیست که بخواد آینده اش رو جدی با تو شریک بشه. حتی اونقدر نیست که بگه فیلی بمون ما همدیگه رو دوست داریم چرا بری. حتی اینقدر هم تلاش نمیکنه. حتی اگر هم عشقی تو قلبش باشه اون عشق به دردتو نمیخوره. تا حالا نخورده و دلیلی نداریم فکر کنیم بعد این میخوره. تو یه رابطه واقعی لازم داری.
مرسی عزیزم حرفاتون خیلی درست و دقیقه. یه کم قبل از نوزده سالگیم باهاش آشنا شدم و هنوز دانشگاه نرفته بودم. روانشناس هم رفتم. بهم گفت تو خودت باش زندگی خودت رو خوب کن اون اگه برگشتنی و موندنی باشه برمی گرده و می مونه. الان زمان خیلی طولانی ایه که من ازش دست شستم می خوام فقط ازش رها بشم اما نمی تونم. من ول می کنم اون یه جوری راه برگشتن رو باز می کنه و من باز برمی گردم. مثل تار عنکبوت. الانم که دیگه دارم می زنم به سیم آخر، می خوام واقعا سیم آخر باشه. می خوام یه چیزی بشه که واقعا برم دیگه برنگردم هیچ نقطه ی امیدی واسم نمونه. برای همین می خوام کامل بفهمم فازش چی بوده این چند سال. اصلا یه دعوا باهاش به دلم مونده. انقد دلم می خواد داد بزنم سرش. داد و بیداد کنم حرفامو بگم. اونم داد بزنه جوابمو بده. ولی فقط سکوته و خفگی
من حرفاتونو متوجه می شم مدت ها هم هست متوجه این چیزا شدم دارم هر کاری که ازم برمیاد انجام می دم تا ازش کنده بشم الان چند ماهه. ولی وقتی هر کاری می کنم برمی گرده و منم چون نمی فهمم چرا برگشته نمی تونم تصمیم بگیرم آره واقعا الان تو این مرحله دیگه لازم دارم تو روم بگه برو گمشو من تو رو فقط واسه استفاده می خوام اخرین بار که بهش گفتم برگشته می گه من هیچ حس بدی به تو ندارم یا یه بارش گفت من بهت علاقه دارم که باهاتم خب بگه من ازت متنفرم. نمی خوامت چون بدبختی. کمی. زشتی. اینجوری می رم برنمی گردم واقعا. نمی دونم چی کار کنم که راستشو بفهمم. خیلی عاجز شدم
فیلی جان به عمرت فکر کن به جوانیت که کوتاهه... چشم به هم بزنی گذشته و تو اونو صرف کسی کردی که حتی نمیگه دوستت داره و دنبال دوستی مداوم باهات نیست چه رسد به چیزهای دیگه... حالا به هر دلیلی باشه.
تاپیک های به روز شده
54 دقیقه پیش
54 دقیقه پیش
54 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز