غزلبانو #

زن می تواند تا ابد یک زن بماند 

مانا کند یک زندگی را عاشقانه 

بی آنکه مادر باشد ، آری می تواند 

جاری کند احساس پاک مادرانه

غزلبانو#  

گاهی پر از شعری ولی حس سرودن نیست 

گاهی قفس باز است و میل پر گشودن نیست 

من تازه فهمیدم که دنیا با چنین وسعت 

حتی برایم گوشه ای هم جای بودن نیست 

غزلبانو#  

😔

چقدر واژه زیبا برایم آوردی 

خزان گرفتی ‌‌ و یک آن بهاریم کردی 

اگرچه غرق غم و غصه ام ولی جانا 

تو با قشنگیِ شعرت دوای این دردی 

غزلبانو#  

سپاس عزیزم 

از آن شبی که ماهِ شبِ شعر من شدی 

نام مرا به عشق تو یلدا گذاشتند 

غزلبانو#  

پاییز را وقتی که از درد تو‌ سرشارم 

بیش از تمام فصل ها من دوستش دارم

غزلبانو#  

این پاره ی پاییزی رو بارها توی تاپیک گذاشتم 

چون خودم زاده ی پاییزم و عاشق این فصل ، باز هم تقدیمتون میکنم 

بوسه های یواشکی با عشق 

توی یک کوچه باغ  در پاییز 

زیر باران قدم زدن با تو 

بهترین اتفاق در پاییز 

غزلبانو#  

هوای گریه دارم بغض از من 

فقط یک شانه ی مردانه از تو 

رها در گرمی آغوشت از من 

پناه این دل دیوانه از تو 

غزلبانو#  

پاییز را وقتی که از درد تو سرشارم

بیش از تمام فصل ها من دوستش دارم 

غزلبانو#  

گر تو باشی نباشی مهم نیست، این همان جمله‌ی آخرم بود

نقش یک سرو قامت خمیده، آخرین برگ این دفترم بود

زاده‌ی دردم و زاده‌ی غم، دختری از تبار سکوتم

سرنوشتم تباه است زیرا، مادر غصه‌ها مادرم بود

سوختم با تمام وجودم، در بلندای یلدایی درد

آمدی در سحرگاه تردید، پیش پای تو خاکسترم بود

آمدی فکر کردی بهار است، لاله در لاله دیدی کنارت

لاله‌ها داغ سرخ است و باران، جاریِ این نگاه ترم بود

واژه کردم تمام خودم را، تا نوشتم غزلواره از درد

این چه شعر غم‌آلوده‌ای شد، آه از این غم که در باورم بود

فکر کردن به آن شب که رفتی، لحظه در لحظه‌هایش عذاب است

رفتنت را نمی‌گویم اما، حرف‌هایی که پشت سرم بود

رفتی و ماندم اینجا شکسته، بین این نیش و زخم زبان‌ها

این قفس‌ها که دورم کشیدند، مرگ آرام بال و پرم بود

فصل پایانی دفتر من، روزهای "غزل­بانویی" داشت

چون‌که تو بودی واین دلیلِ، سرنوشت عذاب‌آورم بود

غزلبانو#  

ای جان 

خوبی جانِ جانانم ؟

بیا بهم جون بده دوباره ، ماه جانم 

آغوش تو ، هر لحظه آرامِ منِ آشوب

آغوش را وا کن که من عین زمستانم

جز تو کسی مرهم به زخم من نخواهد شد 

اصلا دروغی توی حرفم نیست ، می دانم 

غزلبانو#