غزلبانو #

پاییز را وقتی که از درد تو‌ سرشارم 

بیش از تمام فصل ها من‌ دوستش دارم 

غزلبانو#  

خیالی نیست می گویم ، که در این روزگارِ درد 

شکستن های پی در پی، مرا اینگونه شاعر کرد 

غزلبانو#  

تا صحبت از نام تو باشد حال من خوب است 

آرامِ جان ، این حسِ زیبا را نگیر از من 

تنها به قدرِ بوسه ای آغوش را وا کن 

زیباترین تصویر دنیا را نگیر از من 

غزلبانو#  

از آن شبی که ماهِ شب شعر من شدی 

نام مرا به عشق تو یلدا گذاشتند 

غزلبانو#  

پرواز در آغوشِ آرامِ تو زیباست 

آغوشِ تو اندازه ی یک آسمان است 

ای تو پناهِ لحظه های بی پناهیم 

آغوشِ تو زیباترین جای جهان است 

غزلبانو#  

گاهی پر از شعری ولی حس سرودن نیست 

گاهی قفس باز است و میل پر گشودن نیست 

من تازه فهمیدم که دنیا با چنین وسعت 

حتی برایم گوشه ای هم جای بودن نیست 

غزلبانو#  

توی دنیا فقط تویی اصلا 

روی زخمم نمک نمی پاشی 

اتفاقات خوب یعنی تو 

تا تهِ قصه پیش من باشی 

غزلبانو#  

عمری شکسته های دلم را بدون تو 

با قطره های اشک به هم بند میزدم 

با آنکه درد توی دلم شعله می کشید 

اما همیشه پیش تو لبخند میزدم 

غزلبانو#  

یکی مثل من این همه عاشقت 

یکی مثل تو بیخیالِ منه

یکی هی شروع میکنه بازی و 

یکی بازی و هی بهم میزنه 

غزلبانو#  

هوای گریه دارم، بغض از من 

فقط یک شانه ی مردانه از تو 

رها در گرمیِ آغوشت از من 

پناهِ این دل دیوانه از تو 

غزلبانو#