دیدمت چشمِ تو جا در چشم هایِ من گرفت
آتشــی یک لحــظه آمد در دلـــم دامن گرفت
آنقدر بی اختیـــار این اتفــاق افتاد کـــه؛
این گناهِ تازه یِ من را خدا گردن گرفت!
در دلم چیزی فرو می ریزد آیا عشق نیست؟!
این کــــه در اندامِ من امـــروز باریدن گرفت؟
نجمه زارع
ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان
جان به غم هایش سپردم نیست آرامم هنوز
عهد کردم اگر از این غم به در آیم روزی
تا در میکده شادان و غزل خوان بروم
نازکنی،نظرکنی،قهرکنی،ستم کنی
گرکه جفا،گرکه وفا،ازتوحذرنمی کنم....
حضرت مولوی جان.
در این خراب ریخته که رنگ عافیت از او گریخته به بن بست رسیده راه بسته ایست زندگی 🏵️
آب نطلبیده همیشه مراد نیست... شاید بهانه ایست که قربانیت کنند..
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق سرگشته که بودم
هوای گریه دارم، بغض از من
فقط یک شانه ی مردانه از تو
رها در گرمیِ آغوشت از من
پناهِ این دل دیوانه از تو
یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود
حضرت عشق حافظ
از باغ می برند چراغانیت کنند
تا کاجِ جشن های زمستانیت کنند
پوشانده اند صبحِ تو را ابرهای تار؛
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند
یوسف! به این رها شدن ازچاه دل مبند
این بار می برند که زندانی ات کنند...
فاضل نظری
اندر دل من بدین عیانی که تویی
وز دیده من بدین نهانی که تویی
اوصاف ترا وصف نداند کردن
تو خود به صفات خود چنانی که تویی
