غزلبانو #

تو می‌خوانی، تو می‌رقصی، تو از ماندن نمی‌ترسی

بیا با من بمان، در آستین‌ها مار می‌بینم

غزلبانو#  

هی تهی میشوم ز دلگرمی

در عوض دل ز ترس آکنده است

من گریزانم از گذشته ولی

ترسم از ناگزیر آینده است

غزلبانو#  

یک بوسه مرا بی‌غم و بی‌تاب کند، حیف

حسرت بکشد لب، ز لبت کام بگیرد

 غزلبانو#  

می‌کشم کنج قفس در یک اتاقی سوت و کور

یک قناری نیمه جان، وقتی که دلتنگت شوم

غزلبانو#  

مخواه از من بگویم واژه‌ها در واژه دردم را 

که هر اندازه دردم پیش چشمان تو ناچیز است

غزلبانو#  

هنوز این خانه غمگین و هنوز انگار پاییز است

هنوز این کوچه از یاد غم دیروز لبریز است

نه یک لبخند نه باران، نه حتی اشک می‌خواهم

که در چشمان من هر چیز این دنیا غم‌انگیز است

غزلبانو#  

وقت است که بنشینم و از غم بنویسم

از عشق، از این وسعت مبهم بنویسم

وقت است که آغاز کنم مرثیه‌ای را

تا آنچه که بگذشت به قلبم بنویسم

غزلبانو#  

هوایت کرده‌ام، دلواپسم کی می‌رسی آخر

چه شوری بر دلم افتاده این افکار سنگین است

غزلبانو#  

هزاران حرف ناگفته، تو آرام و من آشفته

کنار هم ، ولی مابین‌مان دیوار می‌بینم

غزلبانو#  

تو در سکوت سرد خودت رخنه می‌کنی

من بی‌خیال آتش سوزان نمی‌شوم

غزلبانو#