حس خیلی بدی دارم..خیلی خیلی خیلی بد..
گاهی دلم میخواد یکی باشه بغلش کنم باهاش حرف بزنم ی رفیقی ک بتونم باهاش خودم باشم..حرفامو بگم..ولی شاید بخاطر درون گرا بودنم همیشه تنهام..رفیق دارم ولی اینجا نیس ازم دوره...
یکی دیگه ام ک با همه رفیقه و خیلی عادیه با من
برعکس من ک سعی میکنم با یکی ک رفیقم واقن باهاش باشم!
رفیق پسر دارم خدایی حواسش هس تو مشکلات خودشم میاد مشکلات منو کمک کنه
ولی دختر ی چیز دیگست..تو رفاقت با پسر هر چقدرم اوکی باشیم من نمیتونم مث دختر باهاش راحت باشم..
حس اذیت خیلی شدیدی دارم:))
