همه ی آدمها حق این رو دارند که برای اینده ای که در نظر دارن برنامه ریزی کنن .چه مرد چه زن .تو این موضوع نه شما مقصرید نه طرف مقابلتون ...برای همین به نظرم باید بشینید و کامل و بدون ابهام با هم حرف بزنید و نتیجه هر چی که باشه رو به خانواده ها اعلام کنید ...خیلی از سوتفاهم ها و یا عدم تفاهم ها در عدم بیان انتظارات و هدفها از طرف مقابل هست ...به نظرم شما هنوز از تصمیمات و اینده خودتون کامل و شفاف با دوست پسرتون صحبت نکردید .....میتونید حرفاتون رو بهشون بگید و همینطور اطمینان بدید که غیر از اون به کسی دیگه فکر نمیکنید .....شاید دوست پسرتون نسبت به آینده بد بین هستند که مبادا شما در محیط دانشگاه تغییر فکر داشته باشید .
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن ......منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن .........
اره...از اینم میترسه یبار بهم گفت که اگه بری دانشگاه فراموشم کنی چی...اما قبل اینم همیشه عجله داشت.. ...
ایشون فقط و فقط نگران آینده هستند که فراموش بشن ...باید برای این قسمت بهشون اطمینان بدید و اگر خودتون هم مطمئن نیستید که ممکنه در آینده چی پیش بیاد بهتره باهاش اتمام حجت کنید .بهش بگید من میرم دانشگاه و تا وقتی تموم نکردم نمیخوام ازدواج کنیم .امانمیدونم تو این مدت چی پیش میاد ...اگه با این شرایط قبول میکنی با هم باشیم وگرنه بهتره همدیگه رو اذیت و ناراحت نکنیم .
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن ......منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن .........