غم تنهایی

غم تنهايي منو ديوونه کرده
گل يادت تو دلم جوونه کرده

تو دلم غم تو مثل يه پرنده
زیر سقف خونه آشيونه کرده

هر کسي داره به دل شوق نگاري
روزگار ميگذرونه به عشق ياري

واس اين چشم انتظار دیگه نمونده
نه تحملي نه صبري نه قراري

من که غمخوار ندارم
جزتو کس يار ندارم
ديگري را نپرستم
منو از ياد نبر