درددل

اوضاع زندگیم یه کم بهتر شده بود خواهرشوهرهام باهام خوب بودن مثل خواهر ولی چهار سال خواهر شوهر و برادر شوهر کوچیکتر با من زندگی کردن چون میرفتن مدرسه شوهرم آدم به شدت رفیق بازی هفته قبل با دوستاش رفتن یه شهر دیگه باهاش دعوام شد گفت شاید من بخوام هر هفته برم یه شهر به توچه منم گفتم دنبالت نیومده بودم با یه بچه الان میگی چنگ انداختم پیراهنش پاره شد اینم بگم شوهرم حداقل هفته ای سه شب با رفیق هاش میره ساعت دو و سه شب برمیگردن اون شب تا ساعت یک نبودن آنقدر گریه کردم پر چشمام خون بود

الان یک ساله تنها زندگی می کنیم یعنی خودم و شوهرم بچم ولی زندگیمون تعریفی نداره اون روز مجبورم کرد پیراهنش بدوزم گفت دارین برام بخرید ندارین که پدرم یه کم وضع مالیش خوب نیست الان کتکم زد با کمربند منم زدمش چند روز بعد عروسی فامیلمون بود رفتیم یه شهر دیگه یه هفته ولی بخدا زهر مارم کرد رفتیم خونه خواهر شوهرم دست می‌بردم برای غذا می گفت زیاد میخوری نخور کلی حرف دیگه جلوی اونها غرورمو خورد کردرفت بیرون دور زدن تنها خواهر شوهرم می گفت زنتو ببر می گفت اینو کجا ببرم

الانم که بر گشتیم بازهم رفیق بازی هر روز تا نصف شب منو تنها میذاره لجبازی خیلی زیاد میخوام دیگه نا دیده اش بگیرم انگار اصلا وجود نداره چکار کنم حالم بده خیلی بغض دارم همین بود

شوهرم یه اخلاقی داره بهش توجه کنی چیزی بگی میره برعکسش انجام میده مثلا دیروز میخواست بره حموم بعد غروب میخواست بره باشگاه گفتم الان نرو بعد باشگاه بیا برو لج کرد رفت بعدم لباس نو پوشید رفت بیرون آخه میره سر کار لباس کهنه تر میپوشه منم خیلی حالم بد شد ولی از دیشب میگم فکر کنم مرده اصلا وجود نداره گریه هامم کردم براش ندیده اش میگیرم میگم فکر کنم پرستار بچمم تو این خونه و یه خدمتکار بدون شوهر بهش توجه نمیکردم امروز زنگ زدم بود بهم می گفت نهار بیارم براتون و این حرفها منم جوابشو ندادم اومد خونم اصلا نگاشم نکردم اونم چیزی نگفت رفت

نمیدونم چکار کنم به سرم میزنه برم پیش پدرشوهر مادر شوهرم وقتی میره اونها آدمهای خوبین ولی به حرف اونها هم گوش نمیده دعوا میشه بین اونها هم 

نمیذاره برم سر کار هفته ای یکی دو بار میرم بیرون فقط به پدر مادرمم امیدی ندارم اونجا جهنم تر از اینجاس برام حیلی بی کسم

چجوری چند بار امتحان کردم اولش پول میخوان یه بار دادم دیگه جوابمو ندادن اگه کاری بلدی بهم معرفی کن کمک بزرگی بهم کردی کار تو خونه هم شهر ما کوچیکه زیاد کاری برای تو خونه نیست من خاک برسرم چیزی بلد نیستم تا به خودم اومدم افتادم وسط زندگی یه چرخ خیاطی دارم ولی