عادت میکنند انسان ها به عشق ، به با هم بودن، به قلب همدیگر، به محبت، به صدا، به مکان و زمان با هم بودن به...
ولی افسوس که قدر لحظه ها را نمی دانیم. لحظه ها میگذرند و عادت ها میمانند و تنهایی.کاش حافظه ای نبود که خاطره ای باشد.خاطرات با آن عادت بغض آلود خود حس خفگی دارند. خاطرات و عادتها چه به هم نزدیکند.
.
.
.
.
هنوز خاطرات هست عادتها هم هستند ولی تو......نیستی تو ولی همه چیز جز تو هست و اسم تو را یادآوری میکنند. این است رسم زندگی
زندگی عادت و تنها شدن است...
