مرگ پدر

من وقتی پدرم سکته کرد فقط چشم هاش باز بود  ۔۔همین با پلک واکنش نشون میداد 

من عمل کلیه داشتم وقتی رفتم اتاق عمل برگشتم تو ریکاوری پرستار میگفت فقط میگفتی بابا 

البته مامانم گفت یک شب ک نبودی کنارش اشک میریخت 

حس کرد نیستی

تا مرخص شدم 

حالم بد بود رفتم اول پیشش تا منو دید گریه میکرد 

انقد بغلش کردم بوسش کردم 

ک دردام یادم رفت

خدا بهم نیرو داد ک خدمتش باشم

من بابام سال ۸۴فوت کرده بامادرم چن شب پیش داشتیم فیلم عروسی داداشمو میدیدیم من انقد بغض قورت دادم گلوم درد گرف خیلی دلم براش تنگ شد اونجا واقعا نتونستم تحمل کنم اولش ک خیلی سخته اما کمرنگ میشه 

فقط زماااااااااااان همین از یادت نمیره ولی دلتنگیت کم میشه 😔😔😔😔😔😔من 9 ساله پدرمو از دست دادم دوران سختی بود ولی میگذره  و دلتنگی میمونه و جای خالیش حس میشه

  واقعا  سخته همه برا ادم تعین تکلیف میکنن  واقعا پدر مادر همیشه پناهگاه فرزنداشونن  ادم دلش گرمه  بهشون کسی نگاه چپ نمیکنه ب ادم  بعد رفتنشون همه فکر میکنن میتونن رو ادم نفوذ کنن

اللهم صلی علی محمد وال محمد وعجل فرجهم

شادی روح همه اموات

دقیقا دقیقا دقیقا.....بعضی وقت ها از بعضی حرفا گریه و عصبانیت قاطی میشه اونم تو تنهایی....خصوصا کسی بگه که پدرش از پدر خودت بزرگتره و زنده اس و نمیفهمه تو داغ خودت رو داری .....نباید یه سری حرفا رو زد..

واقعا مخصوصا برای یک دختر فکر میکنن دیگه میتونن تایین تکلیف کنن اونا داغی میزارن رو دل ادم دیگه

بله خیلی دردناکه 

کلا ما آدما برای خداییم 

ما یه روحیم‌ که وارد این بدن گوشتی شدیم 

در این دنیا باید عمل نیک انجام بدیم تا به سلامت بریم به آخرت و ابدیتمون 

زندگی اصلیمون اونجاست 

خدا رحمتش کنه عزیزم ۔بخدا سخته مریض باشه اونم ی پدر بی گناه مظلوم زحمتکش ۔۔من بابام شب قبلش تولدش بود 

فرداش اینجور شد ۵۵سالش بود 

روز معلم هم براش هدیه و گل گرفتن تو ادارشون تقدیر کردن ولی حیف

فیلم عروسیو میزازم صداشو کم میکنم بعد میشینم زار میزنم هزار بار تلوزیون بوس میکنم بغل‌میکنم اما کو؟؟؟میاد؟؟جوابمو میده؟؟؟ن هیچوقت نمیاد

عزیزدلم میفهمم خدا رحمتشون کنه ۔اخی 

من سالیان سالِ هنوز کنار نیومدم😢😢

مریض نبود فقط چن ماه بود میگف معدم درد میکنه رف دکتر سونوگرافی گفتن چیزیت نیس همون شبی ک خدا مارو زد وقت دکتر داشت هنوز کاغذاش تو جیبمه قرار بود از سرکار بیاد بره دکتر ک ایست میکنه و تمام ۴۵ سالش بود 

با خوندن تاپیک واقعا اشکم دراومد

من هم همیشه ترس از دست دادن عزیزانم رو دارم، واقعا فکر کردن بهش هم سخته 

من علاوه بر داغ پدرم فکر تنهایی مادرم بی یار و یاور شدنش  ووو برادر مجردم که پشت و پناه نداره و... و... خیلی چیزای دگ داره داغونم میکنه 

هنوز بغض دارم هنوز انگار اون جور ک باید گریه نکردم