🌻کتابخانه🌻

امسال یازدهمه.🌹

همه صفحات نی نی سایت رو ببند از اول وارد شو .برای من هم چند بار پیش اومده که تایپ می کنم ولی ارسال نمیشه .فهمیدم به خاطر تعداد صفحاتی که بازه ،هنگ میکنه.🌹

دوست خوبم ،درس خوندن هم مثل بقیه کارهاست .ما راه رفتن و حرف زدن رو به بچه هامون یاد میدیم ،و بعد کم کم ولشون می کنیم .ما تا ابد، موقع راه رفتن دست بچه هامون رو نمی گیریم که زمین نخورند ،برای درس خوندن هم باید این قانون رو رعایت کنیم .

عزیزم اگر مادر کنار بچه بشینه و مدام بگه این کارو بکن واین جوری بنویس و درست رو بخون ،بچه به این نتیجه میرسه که اینها کارهای مادرمه و کارمن نیست .
اگر ما مدام بچه رو به کارها وادار کنیم،و یا از کارها بازداریم ،بنابراین او  را تبدیل به اتومبیلی می کنیم که ما با فرمون و گاز و ترمز به این ور و اونور میبریم.در نتیجه ، روزی میرسه که مقاومت میکنه .چون کنترل دست خودش هم هست و اگر ولش کنیم ،هر جور دلش خواست عمل میکنه.در بچه های تک این موضوع بیشتر دیده میشه.

باید ازش بخوای که خودش ساعتی رو به انجام تکالیفش و خوندن درس اختصاص بده و مثلا بگی چقدر مشق هات زمان میبره؟کی دوست داری انجامش بدی؟ می خوای سر اون ساعت بهت یاد آوری کنم ؟...بعد دیگه نباید کاری بهش داشته باشی .
اگر مشق هاشو نوشت چه بهتر و اگر ننوشت هیچ واکنشی نشون نده .بزار بره مدرسه و خودش با نتایج کارش روبه رو بشه .اگر معلمش بهش اخم کنه و یا تنبیهش کنه،براش خوبه و ما اصلا نباید دخالت کنیم ،تا بچه با عواقب کارش مواجه بشه.
وقتی بهت میگه مشق نوشتم ،دستم درد گرفت بگو :ننویس دخترم .وخودت رو بیخیال نشون بده.اگر دوباره پرسید بگو مشق خودته ،اگر دلت میخواد کمی استراحت کن و بعد بنویس،هرکاری دوست داری انجام بده دخترم .اگر بنویسی میشی شاگرد زرنگ کلاس و اگر هم دوست نداری بنویسی و با نمره کم گرفتن و دعوای خانم معلم مشکلی نداری ،ننویس.
باید جوری رفتار کنی که بفهمه این مشکل خودشه نه تو .اگر خودش کارهاشو انجام داد ،با حرف تشویقش کن ،غذای مورد علاقش رو بپز و براش یه هدیه کوچولو بخر و اگر انجام نداد ،فقط بی توجهی .گاهی میشه به عنوان تنبیه اجازه دیدن تلویزیون بهشون ندیم .ولی همیشه با تشویق و یا بی توجهی بهتر نتیجه میده. 

عزیزم اگر قانون براش  میگذاشتین و بعد از یه مدت دوباره بی نظم میشده ،احتمالا به خاطر اینه که قبلا به خاطر لذت تشویق و یا ترس از تنبیه کارهاش رو انجام میداده و یا حتی درس خوندنش برای خوشحال کردن شما بوده و یا برای اینکه حس بدی از درس نخوندن پیدا میکرده....

بعداز یه مدت ما دیگه توانایی تشویق و تنبیه بچه ها رو نداریم ،چون نمی دونیم چجوری باید این کار رو انجام بدیم .

حرف زدن و سخنرانی ما برای بچه ها هم بیفایده ست .اینکه بهشون بگیم ،اگر درس نخونی بدبخت میشی و نمی تونی شغل خوبی پیدا کنی و دوستات ازت جلو می زنن و تو جامیمونی  و.......

این حرفها هیچ اثری روی پسر شما نداره.احتمالا پسرتون انگیزه خودش رو از دست داده و گم و گیجه و نیاز به یه مشاور خوب داره تا باهاش حرف بزنه و این انگیزه و هدف رو بهش بده .چون گاهی دلیل این موضوع برای خود بچه ها هم مشخص نیست.

از دست شما هم کاری برنمیاد چون مثلا اگر ما بدونیم که رگ قلب کسی گرفته ،کاری از ما برنمیاد .اینجا هم همین مساله هست .

شاید پسر شما افسرده باشه و نیرو و انرژی او برای درس خوندن کم شده و هرچقدر تلاش کنه نمیتونه به هدفش برسه.وگرنه  نوجوانان توی این سن دوست دارند که خوب درس بخونند تا در جمع دوستانشون بدرخشند .ویا باید هدف و انگیزه والایی داشته باشند تا درس خوندن رو به کارهای دیگه ،مثل تفریح و بازی ترجیح بدن و سختی این کار رو به جون بخرن.

مدارس تیزهوشان ،فشار زیادی به بچه ها میارن و ممکنه به خاطر این موضوع دچار اضطراب و نگرانی شده باشه ،که همین موضوع باعث افسردگی خفیف میشه.

اینکه گفتین شلخته و نامنظمه ،به خاطر اینه که ذهن آشفته ای داره .شما بعضی اوقات اتاقش رو مرتب کنید و بهش چیزی نگید تا به بی نظمی عادت نکنه.البته این نباید برای شما وظیفه بشه و گاهی اوقات با تشویق وادارش کنید که کارهاشو خودش انجام بده.

اینکه تا بهش نگین، خودش حمام نمیره و به خودش نمیرسه ،زنگ هشدار افسردگیه.پس لطفا بایه متخصص خوب مشورت کنید.🌹

بله عزیزم .توی سن بحرانی هم هست .بزار خودش بایه مشاور حرف بزنه تا خیال شما راحت بشه.🌹