دوراهی سخت

من یه دختر شاغل و تحصیل کردم، ۲۵ سالمه، چند ساله عقد کردم، نامزدم شغل خوبی نداره مثل من، از طرفیم تحصیلات کمتری از من داره طوری که شانسش برای شغل خوب با این تحصیلات خیلی کمه، خونوادشم از نظر مالی توانایی ساپورت ندارن، الان من خیلی از ادامه دادن باهاش دو دلم، از یه طرف از نظر اجتماعی یک رده نیستیم  که باعث میشه از ته دل حس خوشحالی نداشته باشم، از طرفیم میگم مهم اخلاقه که نمیتونم مطمئن عاشق اخلاقش باشم و بگم ارزش سختی کشیدنم رو داره یا نه، یعنی اخلاقشم اینجوریه که اوایل عقدمون خیلی از ظاهرم ایراد میگرفت و اذیتم میکرد بعدش بهتر شد، یکمم بی مسئولیتی داره یعنی خیلی جدی برا ایندش تلاش نمیکنه در مورد تحصیلات اینا، ولی خب بهم محبت میکنه، گرچه گاهیم موقع بحث مثلا عصبی میشه یه حرف ناراحت کننده میگه بهم ادم میگه این کلا راضی نیس از زندگی با من، حالا بنظرتون ارزش داره ادامه دادن؟ با توجه به اینکه من شرایط بهتری دارم و مستقلم؟