خب ببین قشنگ بیا فکراتو بکن
بیا بررسی کن که اگه همین دانشگاه درجه دو باشی میتونی شغل خوبی داشته باشی؟تضمینی بابت رسیدن به استقلال تو هست یا نه؟اگه نشد یا نخواستی آیا انقدری مطمئنی که همسرت بهت سرکوفت درآمدش رو نمیزنه؟یا که چندسال دیگه بگه چرا سرکار نمیری یا حقوقت کمه؟
از طرفی اگه دانشگاه خوب بری خب شغلت تا حد زیادی تضمین میشه بعد حدودا دو سه سال
نمیدونم چه رشته ای هستی ولی ببین واقعا شرایطت خیلی فرق میکنه یا نه؟
حس میکنم اصلا هدفت مشخص نیست نمیدونی چی میخوای
تو تلاشتو تمام کمال انجام دادی پس واسه تحصیلت ارزش قائل بودی
حالا آیا این آدم انقدر خوب و با کمالات هست که ارزش داشته باشه از خواسته ات کوتاه بیای؟
تصمیم با خودتونه ولی خب سعی کنین لجبازی نکنین و با چشم باز تصمیم بگیرین