من نوزده سالمه یکم گیجم دختر محدودی بوذم تو جامعه نگشتم هیچجا نرفتم هیچی بلد نیستم ن از صلیقه ن هیچ شوهرم وقتی باهم میریم خرید خاهرش باهاشه همش از اون نظر میپرسه انگار ک من نیستم بعد ک میگمش چزا یا ناراحت میشم میگ تو صلیقت گوهه یا میگ کفشاتو پاک کن کفی بزار توش و فلان مبگ تو پلشتی پخمه اب و از این حرفا وقتیم اسم جدایی میارم ب شدت عصبی میش و میگ حتما ب کس دیگ وابسته ای ک برات راحته جدایی و این حرفا میدونم دوسم داره ولی ابنجور رفتار میکن باهام میگ بعدا باد میگیری خودم یادت میدم و فلان هوف
سلیقه❤
به خانوادت گفتی؟
هر جور شده جدا شو زخم زبون هاش پیرت میکنه
وااا بگو تو سالمی 😏
وای جوابشو بده خو یعنی چی گف پخما ای بگو پخمع نبودم ک زن تو نمیشدم
ببخشیدا
یاد گرفتن نداره ک چ طرز حرف زدنش زشته
چقدر اعتماد به سقفه شوهرت😑
عزیز ادم کسیو که دوست داره تحقیر نمیکنه...
بگو من همینم که هستم میخواستی ببینیم بعد ازدواج کنی
چجور تحمل میکنی چ رک بهت میگ این حرفارو
تو نامزدی انقد بی احترامی میکنه بهت
حتما مشاوره برو
مگه اینکه شخصیتت و غرورت برات ارزشی نداشته باشه
چه همه غلط املایی
چند ابتدایی هستی
به شخصیتت توهین میکنه و میگی دوسم داره؟خب اگه دوست داره بیخیال این توهیناش شو
اولا سلیقه
بعدم من جای شما بودم ب هیچ وجه این توهینارو قبول نمیکردم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
