بیشتر بچه هایی که میگن هدفی ندارم بخاطر اینه که همه تو مغزشون کردن اگه دکتر مهندس نشی بی ارزشی و در اینده بدبخت میشی.
اگه این باور اشتباه رو بذارین کنار و از بچهها بپرسین علاقه واقعی شون چیه اونوقت کم کم هدف و استعداد شون مشخص میشه.
یه دوستی داشتم فوقالعاده باهوش و درسخون بود ولی عشق ورزش بود و رفت سراغ تربیت بدنی.
یکی دیگه شون رفت روانشناسی و الان مهاجرت کرده
یکی شون رشته هنری بود و اون اینقدر کارش خوب بود که اتریش بورسیه اش کردن و رفت اونور
بذار بره هر رشته ای که دوست داره همین و تشویق اش هم بکن اونجوری کم کم انگیزه میگیره.