پسری که مدتها دوسش داشتم وبهش محبت کردم؛اولین تحربه ی دوس داشتنم بود،ظاهرامذهبی ودرست وحسابی واهل نمازبود،پسری که توهرشرایط و موقعیتی تحملش کردم وصبورترین بودم براش.دیروز خیلی یهویی ترکم کرد😔
بچه هاهیچ وقت به ظاهروشغل ومذهب آدما نگاه نکنین،ایشون هرلحظه یجور بود،مدام نظرخودشو نقص میکردو توازن اخلاقی نداشت،جالبه که کارمندیک اداره ی مهمم بود.اما توهمه ی این شرایط فقط سکوت کردم و هیچ وقت بهش بی احترامی نکردم.
ناراحت نیستم ازرفتنش،که بارها رفته بود وبرگشته بود.حتی اگه جدی هم رفته باشه دیگه اهمیتی نداره
ازاین ناراحتم که هیچ وقت ارزش ومحبت و صبرمن رو ندید و همش دلموشکوند💔
کی بودمیگفت پسرمذهبی ونمازخون میخوام؟!
میشه که سرسجاده بشینی و...💔
متاسفم برای شخصیت و ادبش
ومتاسفم برای خودم که نمیتونم هیچ وقت مثل آدماباخودشون رفتارکنم😊
