ناراحتم....😔

پسری که مدتها دوسش داشتم وبهش محبت کردم؛اولین تحربه ی دوس داشتنم بود،ظاهرامذهبی ودرست وحسابی واهل نمازبود،پسری که توهرشرایط و موقعیتی تحملش کردم وصبورترین بودم براش.دیروز خیلی یهویی ترکم کرد😔

بچه هاهیچ وقت به ظاهروشغل ومذهب آدما نگاه نکنین،ایشون هرلحظه یجور بود،مدام نظرخودشو نقص میکردو توازن اخلاقی نداشت،جالبه که کارمندیک اداره ی مهمم بود.اما توهمه ی این شرایط فقط سکوت کردم و هیچ وقت بهش بی احترامی نکردم.

ناراحت نیستم ازرفتنش،که بارها رفته بود وبرگشته بود.حتی اگه جدی هم رفته باشه دیگه اهمیتی نداره

ازاین ناراحتم که هیچ وقت ارزش ومحبت و صبرمن رو ندید و همش دلموشکوند💔

کی بودمیگفت پسرمذهبی ونمازخون میخوام؟!

میشه که سرسجاده بشینی و...💔

متاسفم برای شخصیت و ادبش

ومتاسفم برای خودم که نمیتونم هیچ وقت مثل آدماباخودشون رفتارکنم😊