سلام گلم
سال نوت مبارک
یه بار دیگه لطفا متن من رو بخون. بدون حساسیتی که به کلمه کودک کار پیدا کردی
من تنها زمانی از این واژه استفاده کردم که خواستم بدترین حالت نداری یه کودک رو به تصویر بکشم. گفتم درسته که روزیرسان خداست و حتی کودک کار هم یه لقمه نون خشک گیرش میاد از گرسنگی نمیره. یعنی بحث من گرسنگی بچه نیست و در رزاق بودن خدا شکی نیست ولی در ادامه عرض کردم که برای من صرفا زنده بودن طفل مهم نیست. کیفیت زندگی بچه، از زنده و سیر بودنش مهمتره
ولی شرایط جامعه تغییر کرده. بچههای الان مثل ما نیستن. ما یاد گرفته بودیم قناعت کنیم. ما صبور بودیم و خواستههامون رو نمیگفتیم. ولی این بچهها به لطف اینترنت و فضای مجازی با حقوقشون آشنا هستن
برای سایر خانمها خبر ندارم ولی من هرگز مو توی آرایشگاه رنگ نکردم چه ۳۰۰ هزار و چه میلیونی
عروسی هم نداشتم
۳ سال هم عقد موندم
۲ تا حقوقیم و بیش از یکی از این حقوقها برای قسط میره
برای هر گام از زندگیم برنامهریزی کردم. تا کم نیاریم
نمیگم نداریمها. خدا رو شکر خونه و ماشین از خودمونه. یه زندگی آبرومند دو نفره داریم که با برنامهریزی به شکل خوشی میگذره
ولی تصور کن من به لطف قدوم تازه رسیده نرم سر کار
رسما به فقر میرسیم. کار میکنیم و قسط میدیم. خودمون هم فدای سر بچه که گرسنهایم. اون بچه موقع بارداری هزار آزمایش نمیخواد؟ یه زایمان نمیخواد؟ پوشک و هزار مراقبت نمیخواد؟ بزرگتر بشه یه مدرسه نمیخواد؟ میدونید مدارس دولتی هم شهریه های میلیونی میگیرن به هزار ترفند؟ دوچرخه نمیخواد؟ دلش کنسول بازی نمیخواد؟ چیزایی که دوستاش دارن و این نداره روانش رو درگیر نمیکنه؟
حتی اگر زنی آرایشگاه بره سالی یه بار یه تومن بده مو رنگ کنه ماهی حدودا ۱۰۰ هزارتومن بابتش کنار میذاره. شما تضمین میکنی بچه سالی ۱ تومن هزینه داره؟
این بچه بزرگ بشه دختر باشه جهیزیه میخواد و پسر باشه خونه و ازدواج. نگو خودشون میکنن که من خودم ۳۰ سال با این تفکر جلو رفتم و هی سعی کردم سبک اروپایی تو کشور خاورمیانهای رفتار کنم. نتیجهش اسفناک بود. خانواده شوهر ریالی هزینه نکردن و به لطفشون عقدم ۳ سال طول کشید و اینقدر تو این عقد آسیب دیدم که برای طلاق اقدام کردم. از زندگی چیزی نفهمیدم اینقدر که تو دوران شیرین عقد و اول ازدواج دغدغه مالی داشتم. حسرت عروسی به دلم موند و هزار حسرت دیگه دارم
اگر تضمین میکنی که تو هزینههای نگهداری از طفل و نیازهای آیندهش به من کمک میکنی بگو بدونم دست تنها نیستم و خیالم راحت بشه و سالی یه بار بزام
گلم جمله آخر بخاطر این بود که بدونیم ما از دور به خانوادهها میگیم بچه بیار ولی بعد زایمان این خانوادهها خودشون تنهان و یه دنیا سختی. قطعا ازت پول نمیخوام
افکار هم با هم فرق میکنن. ما داریم تو اقوام که خانم خودش خانهداره و شوهرش شاگرد بقالی با حقوق ۱۸۰۰. یه بچه دارن به دومی هم فکر میکنن
ولی من کمالگرام. بچهی من نباید لباس دستِ دوم پسرخاله بپوشه و اسباببازی شکسته همسایه رو برداره باهاش بازی کنه
بچهی من باید شنا بلد باشه. دوچرخهسواری کنه. روش بشه دوستاش رو به خونه دعوت کنه. بتونه با دوستاش یه ناهار بره بیرون و .... اگه نتونم تامینش کنم به دنیاش نمیارم
کلامت لطیف و زبانت شیرین بود که اینقدر با جزئیات از خودم و تصمیمم و شرایطتم برات صحبت کردم. وگرنه میتونستم بدون توضیحی از روی پیامت بگذرم
آدما فرق میکنن. اگه همه مثل من فکر میکردن نژاد بشر منقرض میشد. خدا رو شکر که شما مثل من فکر نمیکنی
دلت گرم و آرزوهات مستجاب 💗❤