من چرا اینطوری شدم؟ هر چی فکر میکنم از هیچکس دلگیری جدیدی ندارم ولی حال دلم خوش نیست از دیروز همش تو خودممو اشک میریزم
با شوهرمم سر هیچی قهر کردم و الان تبدیل به یه قهر ریشه ای شده
من هیچ مشکلی ندارم جز اینکه شهر غریبمو همش تو خونه تنها
با اینکه شوهرم کاملا منو میشناسه امشب بهم میگفت قبل من با کی خاطره داشتی ک الان یادت افتادن اینجوری عزاشو گرفتی؟ کاش یکی بود میتونست حال دلمو خوب کنه کاش یه راهی بود
احساس یه آدم افسرده و مریضو دارم فقط دلم خواست اینجا بنویسم شاید یکم خالی شم
به تاپیک منم سر بزنید ختم قرآن گذاشتم
خسته ای ازتنهایی حال روحیت افت کرده
عزیزم شاید واقعا افسرده ای
شایدم نزدیک پریودته هورمونات بهم ریخته منم پریودم امشب گریه کردم تنهایی تا شوهرم اومد اشکمو پاک کردم نفهمه
منم درد و دل میخوام هستین بگم؟
عزیزم افسرده شدی منم همین جوریم
فردا میخوام برم روان پزشک دارو بده بهم
دیگه حوصله این حالمو ندارم
باو برو با شوهرت بخواب و عشق و حال و رابطه کن حالت خوب میشه هیچ چیز بهتر از رابطه زناشویی نیست
من هرموقع حالم بده شوهرم شروع میکنه
منم جدیدا اینطوری شدم
جمعه به قدری گریه کردم که 10 روز پریودیم جلو افتاو
به همه چی گیر میدم بهونه میارم
حس بدی به شوهرم دارم
مدام شک میکنم😔😔😔
منه احمق یه غلطی کردم از طریق پیج کاری با آقایی ک همکارم بود و ندیدمش آشنا شدم ایشون جنوب من تهران اولش رسمی و معمولی بودیم در مورد کار حرف میزدیم اما حالا صمیمی تر شدیم مثلا صبح حال همو پرسیدیم در این حد...ولی چند روزه انگار ب شوهر خودم حسی ندارم نگاهش میکنم دلم نمیره واسش عادی شده میترسم از این ک بینمون حسی شکل بگیره چند روز پیش بلاکش کردم دوباره امروز آنبلاک
عزیزم از تنهایی افسرده شدی من درکت میکنم
