من و جاریم تو یه شهر غریب و دور از خانواده هامونیم البته تو این شهر از فامیل های نزدیک شوهرم هم همسایه ها مونن. من یه دختر کوچیک دارم شاغلم و به خاطر کرونا دخترمو بهد نمی برم البته معلمم و مجازی درس می دم. منو جاریم با هم خوبیم و من و شوهرم هر کاری که از دستمون میاد براشون می کنیم و مثلا خیلی صمیمی هستیم ولی احساس می کنم این فقط از طرف منه. مثلا دخترم هر روز به نشو می کنه منم دو سه روز یه بار میرم یه ساعت پیشش ولی اون تا دعوتشم نکنم برا شام نمیاد. هر کاری که داشته باشن به شوهرم زنگ می زنند و اونم براشون انجام میده همین برادر شوهرم وقتی عقد بود سه سال با ما زندگی می کرد وقتی عروسی کرد یه خونه پیش ما گرفت
خب
درکل از جاری فامیل درنمیاد😁
تو اون سه سال نزاشتم برادر شوهرم کوچک ترین ناراحتی از ما داشته باشه خلاصه اینکه من ده روزی یه بار مجبورم یه سر در حد دو ساعت به مدرسه بزنم
چه معنی داره شما و جاریت صمیمی باشین؟!
دخترت هر روز چکار میکنه؟
چند بار دخترمو پیشش گذاشتم تا اینکه این بار بهم پیام داد دیگه بچه رو پیش من نیار چون حوصله نگهداریشو ندارم
من خیلی ازش ناراحت شدم چون ازش انتظار این حرف رو نداشتم
خوب منم به خاطر اون مثلا وقتی میریم شهرستان چون اونا ماشین ندارن با ماشین ما میان و منم ٧ساعت دخترمو تو بغلم نگه می دارم تا دو روز دستام بی حسه که اگه اونا نبودن سر صندلی عقب می خوابونمش
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز