من خیلی تنهام. نه از پدر شانس اوردم نه از مادر، با هیچ کدوم رابطه خوبی ندارم، دلم میخواد برم یه جایی که هیچوقت نه ببینمشون نه صداشون به گوشم بخوره. اینا رو از روی ناسپاسی و اینا نمیزنم، واقعا بدی هایی که در حقم کردن قابل توضیح و توصیف نیست، علیرغم همه مشکلاتی که داشتم و دارم همیشه سعی میکنم روحیم رو حفظ کنم ولی یه وقتایی مثل الان احساس شکست و دل مردگی میکنم. به نظرتون علائم افسردگی دارم یا هر کس دیگه ای توی موقعیت من بود همینطوری میشد؟
خدا رو فراموش نکن در ببند دری ز حکمت گشاید در کارژ😁
چیکار کردن مثلا؟
من دقیقا همین الان این حال رو دارم با بابام چند روز پیش دعوام شد و همینطور با مامانم همیشه بحث دارم هیچوقت درکم نکردن و اینکه من به عنوان یه جوون یه خواسته هایی دارم ک اونا هیچوقت درکش نکردن حاظرن من یه هفته اشک بریزم ولی اون کاری ک دوس دارم و اونا مخالفت میکننو انجام ندم .هیییی مثل همیم مطمئن باش فقط تو نیستی ک مشکل داری
از نظر من خوش بحالت
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
