سوره ی فجر
نامگذاری
این سورهی مبارکه به مناسبت نام فجر (سپیدهی صبح) که در آیهی اول، خداوند بدان سوگند میخورد ـ سوگند به انفجارِ نور در خیمهی ظلمت شب ـ بدین اسم «فجر» نامیده شده است.
فضائل و خواص
از حضرت سَرور عالم(ص) مروی است: کسی که این سورهی مبارکه را در دههی ذیحجّه هر شب بخواند خداوند گناهان او را میبخشد و اگر در این روزها بمیرد بیحساب وارد بهشت میگردد.
و کسی که آن را در روزهای دیگر بخواند برای او نوری در روز قیامت خواهد بود.
همچنین حضرت میفرماید: هر کس این سورهی مبارکه را تلاوت کند خداوند به تعداد تمام کسانی که این سوره را خوانده و میخوانند گناهان او را میبخشد.
و در حدیثی حضرت امام صادق(ع) میفرماید: سورهی فجر را در نمازهای واجب و مستحب بخوانید که آن، سورهی حسین بن علی(ع) است. هر کس آن را بخواند روز قیامت در بهشت در درجهی امام حسین(ع) (و در معیّت حضرتش) خواهد بود.