آیات بعدی اشاره میکنه به اینکه اگر کفر در وجود کسی ملکه شده باشه هیچ وقت راه حق رو پیدا نمیکنه.این افراد چند خصیصه دارند: عناد و لجاجت در راه دین و خدا و تلاش همه جانبه برای دشمنی با دین.اما اگر کسی با دین مخالف باشه و یا به خدا کفر بورزه ولی لجوج نباشه قابل هدایته.
مجازات گروهی که هرگز به حقیقت نمیرسند مهر زدن بر دلهاست.این افراد اول زیر بار حق نرفتند و چشم و گوششون رو بستند و سپس خدا به عنوان مجازات قلبشون رو مهر زد تا هرگز به حقیقت نرسند.
امام صادق انواع کفر رو نام بردند:(که شدت و ضعف کفر رو بیان میکنه.)
کفر بر انکار بهشت و خدا و دوزخ که در واقع مادیگرایان و دهریون هستند.
کفر بر معرفت، یعنی حق رو فهمیدند اما به خاطر هوا و هوس انکارش کردند.
کفران نعمت
ترک دستورات الهی...مثل ترک نماز که در روایات هم مرز ایمان و کفر نماز شناخته شده.
کفر برائت
آیه هشتم تا بیستم سوره بقره وضع منافقین رو بیان میکنه.منافق شخصی است که به زبان شهادتین میگه اما هرگز باور نداره و دروغ میبافه.با مومنین هم به مبارزه و ستیز برخواسته ،بیمار دل هست و خودش را مصلح خطاب میکنه.منافق به تمسخر و تحقیر مومنین روی میاره، متکبره، خیال پردازه، اظهار دوستی با مومن داره اما از پشت خنجر میزنه.
در کنار بیان صفات منافقین به مومنین هم سفارش شده که غرور و تکبر منافقین رو از بین ببرند.ظاهر بین و ساده لوح نباشند و چهره پلید منافق رو آشکار کنند.
دو نکته قابل توجه دیگه در این صفحه هم وجود داره:
۱_مخالفت با حق نشانه سفاهت هست.
۲_کیفر اعمال متناسب با گناهان هست طبق آیه پانزدهم سوره بقره که خدا به خاطر اینکه منافقان، مومنین رو مسخره میکردند، آنها را به استهزا گرفت.
اگر به صفات مومنین، کافران و منافقین دقت کنیم میتونیم هر شب در مراقبه اعمالمون استفاده کنیم و مواظب باشیم چهره منافق و کافر نگیریم.