بله در تاریخ اتفاقات همچنینی وجود داشته اما الان نمیشه اینطور رفتار کرد چون کشور من با کشور دیگه مشکل داره پس علم اون کشور رو رد بکنه اگه با این منطق جلو بریم بایذ همه ی کشورها درس ها و مطالعات و پیشرفت های مختص خودشون رو داشتن و فقط اطلاعات علمی خود اون کشور تدریس میشد ولی اینطور نیست بلکه علم دانشمند شرقی میتونه علم دانشمند غربی رو کامل کنه و اینطور در مورد موضوعی به قطعیت میرسن و میشه یک مطلب علمی ...
ضمن اینکه فرگشت بخاطر عقاید مخالفت نشده بخاطر دلایل علمی کدینگ های dna رد شده و این رد شدن رو خود هم مذهبی های داروین گفتن نه انسانهایی با مذهب ما ...
استیون هاوکینگ در مورد عقایدش مورد حمله قرار گرفته ولی هیچ حرفی در مورد علمش و مطالبی که به علم اضافه کرده زده نشده ، یا ادیسون در مورد عقایدش مورد قضاوت قرار گرفته ولی از علمش همه استفاده میکنیم ...
یعنی عقیده علم رو نفی نکرده ، اگه اینطور بود همه ی ادمها باید حرف هم عقیده های خودشون رو.قبول میکردن و مثلا از برق استفاده نمیشد تا یک هم مذهبی برق رو اختراع کنه هیج دارویی استفاده نمیشد جز داروهای هم اعتقادتی ...
اگه از نظر شما پنهان کردن مضرات سرب کار اشتباهیه پس چرا باید یک مطلب علمی رو بر حسب کشورش تکذیب کنیم و قبول نکنیم ؟، خب فرق ما با گروه اول چیه؟
در جمله نوشتم تکامل ذهنی ما نسبت به خدا
یعنی خدا هست و ذهن در حال تکامل شناخت اونه
ضمن اینکه در هر مبحث علمی وجود یک خالق ثابت شده و ترتیب ها و تقارن ها فواصل و خاصیت های هر شی موجود که ارزیابی شده در مورد قطعیت وجود خدا سند هست علم میتونه دلیل این همه نظم رو توجیح کنه و دوباره رد کنه ؟
میخواین وجود خالق رو با نظم فوق العاده ی جهان اثبات کنید
میدونین تعریف نظم چیه؟
یعنی اتفاقاتی که در یک بازه زمانی طولانی با قائده و قانون مشخصی اتفاق افتاده این میشه نظم
عمر ما با سیاره ای که توش زندگی میکنیم هم قابل قیاس نیست پس چطور موجودی نسبت به عمر جهان فقط چند ثانیه زندگی میکنه میتونه درباره ی نظم جهان نظر بده
ما هیچ علمی و به خاطر کشورش رد نمیکنیم ولی باید قبول کنیم خیلی اوقات علم بخاطر سیاست دسخوش تغییر میشه
بله هیچ عقیده ای علم رو نفی نمیکنه دعوای این ها جایی که اتفاق میفته که علم عقیده رو نفی کنه
شما علم شخصیو قبول میکنین چون مغز نخبه داشته از پس علم بر اومده ولی اعتقاداتش رو قضاوت میکنید خب اون اعتقاداتش هم بر اساس علمش انتخاب میکنه غیر اینه؟
من حرفم اینه چطور شخصیت علمی فردیو قبول میکنین ولی اعتقاداتش رو نه؟ طرز فکرش رو نه؟
چطور انسان با علم و زمان محدودش میتونه عمر یک کهکشان رو تخمین بزنه؟ یا چطور یکی میتونه فاصله اجرام آسمانی رو اندازه بگیره ؟ درمورد حرکت و سرعت اجرامی حرف بزنه که میلیون ها میلون سال قبل انجام شدن ؟ یا در مورد مهبانگ حرفی بزنه وقتی در زمان مهبانگ موجودیت نداشته ؟
فقط در نظم سیاره ی کوچک خودمون نه بلکه در نظم میلیاردها میلیارد کهکشان و نظم اجرام اونها در خلا میتونید نظم فوق العاده جهان رو به یک خالق مرتبط کنید
در مورد نظم جهان زمانی میتونیم حرفی بزنیم و مخالفت کنیم که آثاری از بی نظمی ببینیم لازم نیست برای دیدن این بی نظمی عمر نوح داشته باشیم در هر جز و کلی که در اطراف ماست میتونیم نظم و بی نظمی رو تمییز کنیم از یک خوشه ی کهکشانی گرفته تا تفارن های یک قطره برف ... از جز بک گیاه تا یک سلول ریز ...
ضمن اینکه در قرآن نوشته شده برای شناخت خدا در نشانه های خلقت تفکر کنید و علم هم این نشانه هارو داره ارزیابی میکنه میشناسه و ارتقا میده
از نظر شما برای فکر در مورد لین نشانه ها و این نظم باید چند سال زنده باشیم؟
علم رو بر چه اساسی قبول میکنن ؟ بر اساس فردیت و یا شخصیت؟
وقتی برای علم یک دلیل علمی آورده بشه و جواب برای پرسش های علمی رو میتونه بده این نظریه میشه نظریه علمی ...
اشخاص میتونن باهم اختلاف سلیقه در یک عقیده داشته باشن ولی دلیل علمی برای همه ی انسانها یکیه دلیلی که همه رو توجیح کنه ...نظریه که نتونه همه ی جواب سوال هارو توجیح کنه میشه تئوری ، که طرفدار و مخالف های خودش رو داره
علم رو دلیل علمی تایید میکنه نه عقیده ...
علم برای اثبات خودش تعریف مشخصی داره
قوانین فیزیک نظریه هاش هر کدوم از ازمایش های تجربی میگذره
ما طول عمر ستاره هارو بر اساس ازمایش های تجربی که بر اساس حواس و موضوعات قابل درک تخمین میزنیم
از طیف نوری ستاره ها و کهکشان ها اجزای اون ها سرعت و جهت حرکتش رو تعیین میکنیم با توجه اثرات گرانشی باقی مونده از مهبانگ وجودش رو اثبات میکنیم علم بر اساس شواهد عینی صحبت میکنه و قبول داره که ممکنه اشتباه کنه
ما برای شناخت خدا به اسمون نگاه نکردیم و با علم دنبال خدا نمیگردیم
دین و خدا بر اساس ایمان قلبی اثبات میشه علم بر اساس شواهد و مدرک و ازمایش و ....
از علم برای اثبات اعتقادات استفاده نکن چون ممکنه علمی که امروز کتاب اعتقادی مسلمان ها و مارو تائید میکنه فردا با دلایلی ردش کنه
همونطور که هر چقدر علم بشر بیشتر شد دیگه اثری از خداهای عصبانی که جلوی خورشید و میگرفتن و خداهایی که با مریضی ادمارو تنبیه میکردن نشد
دین و قران رو با ایمان قبول میکنن و برای دلیل ایمان اوردن دنبال دلایل علمی نگرد .
خسته نباشید
پس مراقبت از خود برای عدم ابتلا از بیماری هایی مثل کرونا و یا مراقبت درمقابل تصادف بی نتیجس? اگر زمان مرگ تعین شدس که کاری از انسان برنمیاد
همینطور سرنوشت انسان اگر ازقبل مشخص شده پس اعمال خود انسان چی؟
اینها سوالایی بود که همسرم پرسید و من جوابی نداشتم
کسی میتونه پاسخ بده!؟
یک عقیده و یک ایمان چطوری محکم میشه و چطور به ایمان قلبی تبدیل میشه ؟
مغز انسان پر از کنگاش و سوال جواب و تردیده چطور باید برای این جستجوها جوابی داشت ؟
بله ایمان قلبی نیاز به مدرک و علم نداره ولی یک شبه چطور میتونید به "یقین "برسید ؟
کاربرد مغز برای فکر کردن و نتیجه گرفتن نیست؟
در نسل های قبل اعتقادات پدر و مادرها مستقیما وارد مغز بچه ها میشد وقتی بچه به سن رشد و بلوغ میرسید در برابر سوال های مغزش مقاومت میکرد تا "کفر" نگفته باشه
ولی نسل امروز اینطور نیستن اونها از کفر گفتن واهمه ندارن دنبال دلایل هستن میخان بدونن کتابی که بهش اعتقاد دارن به جز بهشت و جهنم های غلو شده چه چیز دیگه ای نوشته ، چه ابعادی داره ،اصلا به چی ایمان دارن ....
مامیتونیم به این نسل بگیم برو ایمان قلبی کسب کن ؟ وقتی مغزش مجاب نشده باشه چطور قلبش رو مجاب میکنید ؟
این نسل دنبال جواب هستن چون وقتی با یک نفر دیگه از یک دین و مذهب یا کشور دیگه گفتگو میکنن دوس دارن از دلایل مبنی بر علم حرف بزنن ، از اشاراتی که کتابشون در مورد علم کرده حرف بزنن ، و فقط متکی به تعریف های بهشت و جهنمی نباشن ...
برای تردید ها هر جواب علمی و حسی و قلبی قبوله ... مشخصه که برای ایمان به خدا علم حتمی نیست و حس قلبی مهمه ولی علم هم راه شناخت خداست به طوری که خدا گفته در نشانه های خلقت فکر کنید ... چه عیبی داره قرآن رو از همه ی ابعادی که شناخته شده ولی همگانی نشده تعریف کنیم ؟
من برای اثبات یک عقیده نیازی ندارم علم رو به دین بچسبونم ولی بعدهای علمی کتابی که بهش معتقدم رو میتونم بگم میتونم به اشارات علمی کتاب انتخابیم اشاره کنم همینطور که یک مسیحی یا یهودی یا حتی یک اتئست میتونه از دلایل اعتقادیش بگه ...
و ایمان قلبی همینه که با اطمینان میتونم این موارد بگم و مطمئن باشم علم آینده این موضوعات رو رد نمیکنه چون اعتقاد به محافظت قرآن توسط خدا دارم
سایر اعتقادی ک گفتید مثل خدای خشمگین در کدوم کتاب دینی اومده بود ؟ یا اینها حرف های بزرگنمایی شده یک عده دیگه بودن ؟!!!
چرا باید راه علم و دین رو از هم جدا کنیم ؟ ممکنه شما از طریق حس های قلبی متقاعد بشی ولی یک نفر دنبال جواب های دیگه باشه و با عقل بخاد به قطعیت برسه ؟
یا چون ایمان قلبی داریم نباید در مورد موضوعات و بعدهای دیگه قرآن حرفی بزنیم ؟
ما مسئول چیزهایی هستیم که خدا به ما داده در برابر بدنمون مسؤلیت داریم نمیتونیم بگیم چون مرگ انتخابی نیست پس نظافت رو رعایت نکنم و میکروب رو وارد بدنم کنم بله زمان مرگ تعیین شده اس حالا تا اون زمان شما باید با میکروبها مبارزه کنید ...
در مورد سوال دوم یک روایت میگم
یک روز حضرت علی میخواست به مسجد بره و عجله داشت در در مسجد یک ادم فقیری نشسته بوده حضرت علی با خودش گفت چون از وقت نماز داره میگذره من بعد خوندن نماز کفش هامو به این فقیر میدم تا بفروشه یا استفاده کنه ..
امام بعد از خوندن نماز وقتی اومد کفش هاشو بپوشه دید کفش هاش توسط اون ادم فقیر دزدیده شده لبخندی زد و گفت خدایا این کفش ها روزی این بنده بود ولی عجله کرد و از راه حرام به دستش آورد در حالی که اگه صبر میکرد از راه حلال به دستش می آورد ..
این روایت هم در مورد سرنوشت هم در مورد انتخاب حرف زده و تاثیر یک انتخاب در اتفاق مسلم ...
ممنونم، یه سوال دیگه هم داشتم ممنون میشم جواب بدید
وقتی یه بچه بیگناه توی خوانواده خیلی بد یا حتی بدون خوانواده به دنیا میاد و تو فقر قرار میگیره خدا چرا کاری نمیکنه؟
چرا وقتی یه بچه با کلی نقص و بیماری وارد دنیا میشه خدا دلش نمیسوزه؟
چرا خدا همون لحظه که یه نفر تو سطل اشغال خم شده واسه یه تیکه نون به دادش نمیرسه؟
حالا ادم بزرگا بخاطر گناهنشون به مصیبت دچار شدن، ولی انصاف نیس که بچه هام بخاطر گناه اونا زجر بکشن
اونا از لذت این دنیا محروم میشن و ممکنه با دچار شدن ب گناهای زیادیاز لذت اون دنیا هم محروم شن
ببینید ما هممون در مورد این اتفاقات میتونیم حس بدی داشته باشیم و واقعا زجر کشیدن یک ادم بیگناه برامون سخت باشه ولی ما نمیتونیم محکوم کنیم یا قضاوت کنیم چون ما از دلیل افتادن اون اتفاق بی خبریم و اینکه چرا اون اتفاق افتاده خبر کامل نداریم از تدابیر این اتفاقات مطلع نیستیم ..از اتفاقات قبل و بعد و از آینده چراهای یک موضوع اگاه نیستیم ...
ولی مساله ای که مسلمه اینه خدا بیشتر از ما نسبت به اونها دلسوزتره و بهتر از ما از هر لحظه ای اونها خبر داره و مسلما اگاه تر و داناتر از ما در تدبیر کارهاست ...ما بی خبریم چطور میتونیم بدون اگاهی نظری بدیم؟
حرفی که میزنم فقط به جواب به خودت نیست دیدم ادم هایی که ازت میخوان که چیزیو اثبات کنی تا به دین ایمان بیارن و امیدوارم اینارو اونا بخونن
تمام ادیان ابراهیمی و کتاب های مقدس و همین کتاب قرآن برای یک دلیل نازل شدن
اومدن تا به انسان های زمین یاد بدن چجوری بنده ی خدا باشن و تو راه بندگی خداوند زندگی کنن
راه بندگی خداوند یعنی هر چیزی از طرف خداوند اومده رو بدون چون و چرا قبول کنی و انجامش بدی
قرار نیست دنبال دلیل احکام خدا بگردی و یه استدلال علمی پیدا کنی
باید انجامش بدی چون خدا میگه
چون خدا رو به عنوان وجودی که هوش و اگاهی و قدرتش از تو کامل تره قبول کردی پس اجازه نداری از احکام کسی که از تو عالم تره خورده بگیری و دنبال دلیلش باشی
خدا و دین نتیجه اینکه انسان به این ایمان اورده عقلی که داره برای زندگی کردن کافی نیست و نیاز به قدرت برتر داره
ولی علم نتیجه شک و تردید انسان به همه چیزه وقتی انسان از روی کنجکاوی دنبال چرایی اتفاق ها میگشت علم و به وجود اورد وقتی دنبال شکوفایی و پیشرفت فکری و صنعتی رفت شیمی و فیزیک و یاد گرفت کیهان شناسی و یاد گرفت تا جایگاه خودشو تو دنیا پیدا کنه و با زیست تکامل بدن خودش رو توجیه کنه
ایمان نتیجه ضعف و عدم اگاهی ما نسبت به دنیای دورمونه
ایمان و شک درست در تضاد با همدیگن نمیتونی با علمی که به همه چیز شک میکنه و چرایی همه همه چیز رو زیر سوال میبره ایمان رو اثبات کنی
مطمئن باش یک روز وقتی علم ذره بین چرایی رو روی ادیان بگیره دیگه چیزی از ایمان نمیمونه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
19 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز