چه شده ؟
چقدر دلگیری ...!
چه شده که یک دم هم سراغی از ما نمیگیری ؟
یادت هست ؟
من همانم که برایش میمیری ...
#مینا_حسینی
من آسمان پر از ابرهای دلگیرم
اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم
#فاضل_نظری
دیگه کاراشو نمیفهمیدم
مث وقتایی که حرفاشو نمیفهمیدم
بهونه گیر شده بود غر میزد گریه میکرد قهر میکرد ولی بازم حرف میزد
یه شب نشستم روبه روش گفتم بگو حرف بزن بگو چی شده از چی دلگیری
اشک گوشه ی چشمشو پاک کرده گفت
چقدر دیر پرسیدی
گاهی نباید صب کرد تا آدما خودشون حرف بزنن گاهی باید خودمون ازشون بپرسیم.
مجردها در آرزوی ازدواج
متاهلها دلگیر ازهمسر
شاغلان نالان ازشغلشان
بیکارها دنبال شغل
فقرا درحسرت ثروتمندان
ثروتمندان پر از دغدغه
وهیچکس نمی داند
تنها فرمول خوشبختی
قدردانستن داشته هاست
.
مهم تر از لبخند "چشمخند" است...
گاهی لبانت به خنده باز می شود اما
چشمانت غمی را به دوش میکشند!
گاهی صدای قهقهه هایت در فضا میپیچد اما
در عمق چشمانت گریه پنهان شده است!
گاهی به ظاهر خوبی اما
چشمانت چیز دیگری را نشان میدهند!
"چشم ها" این دو گردالی کوچک
چه رازها که در دل سینه نگه میدارند و
چه شکست هایی را که بروز نمیدهند!
نکند حواسمان پرت خندهی تصنعی کسی شود
و چشمهایش را از یاد ببریم!
زبان چشم ها را فهمیدن کار سختی نیست؛
کافیست جنس غم را بلد باشی..♣️
مَریز دانه که ما خود اسیرِ دامِ توایم
زِ صیدِ طایرِ بی بال و پَر چه می خواهی!؟
اثر زِ ناله یِ خونین دلان گریزان است
زِ ناله؛ اِی دلِ خونین! اثر چه می خواهی؟
به گریه بر سر راهش فِتاده بودم؛ دوش
به خنده گفت از این رهگذر چه می خواهی؟
نهاده ام سرِ تسلیم زیرِ شمشیرت!
بیار بر سَرم ای عشق! هر چه می خواهی...
همه دوست دارند که به بهشت بروند،
ولی کسی دوست ندارد که بمیرد …!
گر حیاتِ جاودان بی عشق باشد؛ مرگ باشد!
لیک مرگِ عاشقان باشد حیاتِ جاودانی...
مرگ را می دوست ...
تهران ، استانبول ، پاریس ، …
فرقی نمی کند کجا باشی ،
همه ی شهرها
زشت و غم انگیزند
به وقتِ خستگی!
💎
*می کوشم غم هایم را غرق کنم اما
بی شرف ها یاد گرفته اند شنا کنند ...
جمعه ميتواﻥلبخند زد
قلبهارا اینچنین پیوند زد
جمعه میتوان محبوﺏشد
میتوان باڪلِ عالم خوﺏشد
جمعه همدليﺭا باﺏڪن
بامحبت غصہﺭاڪمیاﺏڪن
جمعهتون پراز لبخندخدا
ﺩﯾﺸﺐ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺩﻋﻮﺍﯾﻢ ﺷﺪ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﻬﺮ
ﮐﺮﺩﯾﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻡ ﮔﻔﺖ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﯾﺸﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﭼﻪ " ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ "
ﻣﯽ ﺁﻣﺪ
خار خندید و به گل گفت سلام و جوابی نشنید ،
خار رنجید ولی هیچ نگفت
ساعتی چند گذشت ، گل چه زیبا شده بود
دست بی رحمی نزدیک آمد ، گل سراسیمه ز وحشت افسرد !
لیک آن خار در آن دست خلید و گل از مرگ رهید ،
صبح فردا که رسید
خار با شبنمی از خواب پرید ، گل صميمانه به او گفت سلام...
گل اگر خار نداشت ، دل اگر بی غم بود ، اگر از بهر كبوتر قفسی تنگ نبود ،
زندگی ،
عشق ،
اسارت ،
همه بی معنا بود . . . .
💎
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
