مشاعره

آشنایان ره عشق اگرهم خون بخورند

ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

بعداز این دست من و زلف چو زنجیر نگار

چند وچند از پی کام دل دیوانه روم

تاکه ازجانب معشوقه نباشدکششی

کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد

اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش 

حریف خانه و گرمابه و گلستان باش

اگر داغ دل بود ما دیده ایم

اگر خون دل بود ما خوردیم

 اگر دل دلیلی است آورده ایم

اگر داغ شرط است ما برده ایم

ما گشته ایم، نیست، تو هم جست وجو نکن
آن روزها گذشت، دگر آرزو مکن

در قلب من، سراغ غم خویش را مگیر
خاگستر گداخته را زیر و رو مکن

در چشم دیگران منشین، در کنار من
ما را در این مقایسه بی آبرو مکن

راز من است غنچه لب های سرخ دوست
راز مرا برای کسی بازگو مکن

دیدار ما تصور یک بی نهایت است
با یکدگر دو آینه را رو برو مکن...

خدا به خیر کنه.شعر بوسه  

قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست

بوسه ای چند برآمیز به دشنامی چند🙊

گوش اگر گوش تو،و ناله اگر ناله من آنچه البته به جایی نرسد فریاد است....

چشمی دارم همه پر از صورت دوست
با دیده مرا خوش ست چون دوست در اوست

از دیده دوست فرق کردن نه نکوست
یا دوست به جای دیده یا دیده خود اوست

آفرین بر تو که مستانه غزل می خوانی
به خدا خوب و صمیمانه غزل می خوانی

زلف تو دفتر شعر است خدا می داند
آفرین بر تو که با شانه غزل می خوانی

شهر در خواب قشنگیست تماشا دارد
بی هوا ناز و غریبانه غزل می خوانی

آشنا با نفست نغمه مستانه شهر
و تو مغروری و بیگانه غزل می خوانی

دل یک شهر از آن خال به هم می ریزد
دام افکنده و با دانه غزل می خوانی ...

گرچه شاید روز دیدارتو در تقویم من نیست 

بانگاهت تا شب جان دادنم همراه من باش

من که برگی در شب پایان پاییزم ،غریبم 

لااقل تا لحظه ی افتادنم همراه من باش

دردیاری که دراونیست کسی یارکسی

کاش یارب که نیفتدبه کسی کارکسی

ختم به خیرکردم😂

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی

این ره که تو میروی به ترکستان است

درخت دوستی بنشان که کام دل ببار آرد 

درخت دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد

سه بوسه كز دولبت كرده‌ای وظیفه من ،،اگر ادا نكنی قرض دار من باشی...

از چشم تو شاید غزلی ناب نوشتم

شاید غزلی از دل بی تاب نوشتم

شاید که نه باید بنویسم که تو را من

در خلسه ی بیداری و در خواب نوشتم