الا ساقی شراب کهنه ام ده
می ناب وشرابی بهترم ده
من آن مستم که دلبر در برم نیست
حبیبم نیست یار ویاورم نیست
ندارم طاقت هجران و دوری
تو گوئی که صبوری کن صبوری
ز داغ و دوری دلبر غمینم
پریشان گشته نقش بر زمینم
ببین ساقی مرا حال دگر ده
زیار و مونس جانم خبر ده
میان میکده تنها نشینم
به امیدی که یارم را ببینم
بیا دلبر رخ خود رانشان ده
دم آخر بیا بر من امان ده
منم مشتاق دیدار جمالت
اسیر و کشته روی چو ماهت
بیا رحمی بکن بر حال زارم
همیشه عکس تو باشد کنارم