سلااااام خوبین؟ دختری از شهر رویاها جان اینها همه بستگی به روحیه خودت داره. من فکر نمیکنم پرستارهای ایران از لحاظ علمی مثل اینجا باشن. اینجا مثل ایران نیست که یه دانشگاه وجود داشته باشه.. دانشگاه خودش 2 نوع هست. یک نوع هم که همین دوره هاست که توش کار و علم یاد میگیرن ولی اسمش دانشگاه نیست. از لحاظ علمی و عملی خیلی خوب بار میان و وارد بازار کار میشن. کلا سیستم با ایران خیلی متفاوته. اینچیزها که میگی سختی نیست بنظر من. برای من اینقدر همش شیرین بود که سختی متوجه نشدم. البته خیلی فردی هست این قضیه. زن و مرد کار کنن. چه اشکالی داره؟ بعدم خانمها میتونن خانه دار هم باشن. اگر درامد همسرشون کافی نباشه برای زندگی دولت بهشون کمک میکنه. بچه ها همه از بدو تولد تا پایان 25 سالگی, 186 یورو ماهی میگیرن. تین ایجرهاشون اگر کار میکنن برای اون نیست که خانواده دارن توی فقر دست و پا میزنن و احتیاج به پول بچشون دارن.. برای اینه که بچه یاد بگیره روی پای خودش بایسته... خیلی از تین ایجرها توی تعطیلاتشون پرکسیسهای مختلف میکنن که ببینن برای دانشگاه و آینده به چه رشته ای بیشتر علاقه دارن. کلا آلمانیها آدمهایی نیستن که وقتشونو به بطالت و یلیی تللی بگذرونن. همیشه در حال انجام یک کاری هستن. یا کار میکنن یا تحصیل میکنن در اوقات فراغت هم همینطور مثلا باغبونی میکنن و ..... آره اینجا رفاه هست. از هر نظر که فکرشو کنی. من دیگه لازم نیست مثل ایران فیلم بازی کنم. توی خیابون جوری وانمود کنم هستم که در اصل نیستم. لازم نیست به بچم یاد بدم دروغ بگه. لازم نیست بهش بگم این جرفها را مدرسه نزنیها و سانسور کردن خودش و افکارش را بهش یاد بدم... به جز این روش تربیتی اینجا چه توی خونه و چه توی مدارس و مهدکودکها خیلی بهتر از ایرانه... هیچوقت با بچه بد برخورد نمیشه.. بچه برای خودش حق و حقوقی داره. خود آدم حقوق شهروندی داره. اگر انتقادی داری میتونی به اون فرد مستقیم بگی بدون اینکه اذیت بشی. مکانهای تفریحی که اینجا هست چه برای بچه ها چه برای بزرگسالان اصلا قابل مقایسه با ایران نیست... امنیتی که وجود داره اصلا قابل مقایسه نیست. اینجا بچه ها تک بعدی بزرگ نمیشن و یاد میگیرن به عقاید مختلف که خلاف حقوق بشر نیست باید احترام گذاشت و این برای من خیلی خیلی مهمه. سطح تحصیل اینجا با ایران زمین تا آسمون فرق میکنه..... کلا اینجا برای من بهشته.. پیشرفتی که من شخصا توی شغلم داشتم اگر توی ایران بودم پیشرفت که نداشتم هیچی تازه سرکوب هم میکردن.... فضایی که اینجا برای پیشرفت جلوی پات میذارن توی ایران وجود نداره..... من عاشق اینجا هستم.. آلمان برای من مثل بهشت میمونه. فقط یک نکته منفی داره اونم هواشه که اکثر مواقع سرده.. ولی خب بعد از چندسال زندگی آدم عادت میکنه.... دلتنگی هم که همیشه هست ولی خب باز هم فرد با فرد متفاوته. مثلا من 5 ساله ایران نرفتم فعلا هم تصمیم ندارم برم. البته خانوادم سالی 1 بار میان پیشم.
در سرزمین قدکوتاهان ,معیارهای سنجش, همیشه بر مدار صفر سفر کرده اند, چرا توقف کنم. فروغ فرخزاد