یعنی چی؟
خب چیش عجیبه؟ من و دوستام تو سن هجده نوزده سالگی آشنا شدیم با دوست پسرامون. اونم تو دانشگاه. قبلش هم که درگیر مدرسه و کنکور بودیم. زمان ما مثل الان نبود که دخترا از دبیرستان دوست پسر داشته باشن. همه فکر و ذکر ما اون زمان کنکور بود.
دختر هجده نوزده ساله هم اونقدرا دیگه بچه نیست که فرق پسر آدم حسابی و پسر درب و داغون رو تشخیص نده.
و اونقدرا هم بچه نیست که نتونه یه رابطه دوستی رو هندل کنه و گند بزنه.