بیدار موندم که فقط سر سال تحویل خانواده شوهرمو نفرین کنم.بدجور دلمو شکوندن حتی امشب.همش با شوهرم دعوا و بحث داریم فقط هم سر اونا.
بخدا من بد نیستم.همه میگن.رفتارارو از نزدیک هم دیدن.وقتی میرم خونشون اصن بهم اهمیت نمیدن.فقط به پسرشون میرسن.یه نمونه خیلی خیلی کوچیکش اینکه فقط به پسرشون میگن چایی میخوری؟اگه بگه اره یا نه دیگه از من سوالی نمیکنن.یعنی من اضافم.خیلی ناراحتم ازشون
بی زحمت هرچی واسه خونواده شوهرت میگی واسه عتیقه های شوهر منم بگو ولی نفرین نکن نفرین برمیگرده به خود آدم بارها دیدم دعا کن خدا یا به اونا شعور بده یا شوهرا متوجه بی شعوری اونا بشن و کمتر ببینیمشون
خدا خودش بلده برای همه دعای خیر بکن اونیم که دلت شکسته خدا دیدتش و یادش هست حتی اگر تو فراموش کنی غصه نخور و کنار شوهرت به خوبی زندگی بکن ادم نمی دونه فردا چی می شه
من به این مسئله معتقدم که آدما هیچکدوم بی عیب مطلق نیستن و بی عیب فقط خداست. همه آدمهای این کره خاکی تقصیر دارن و تو تمام اختلافها هر دو طرف مقصرن حالا با کارها یا رفتارهای اشتباهشون.پس هیچوقت نباید از روی حرف یک طرف قضاوت کرد و حق به اون طرفِ حاضر داد وقتی نمیدونیم اصل قضیه چیه من فقط میگم خدا هممونو به راه راست هدایت کنه