میشاد عزیزم برات ارزو می کنم هرجا که زندگی می کنی، شاد و موفق باشی و از زندگی و محل زندگیت راضی باشی که این از همه مهمتره حالا کانادا ایران یا هرجای دیگه.........
عاری جون بخدا من از این قوانین اصلا خبر ندارم.اگه می دونستم حتما جواب م یدادم
پریا جون من دو هفته است ونکوور اومدم.من قبلا از هوای ابری و بارونی متنفر بودم و با ترس و لرز اومدم اینجا!
ولی وقتی اومدم، کاملا نظم برگشت...هوای اینجا درسته اکثرا ابره و نم نم بارون میاد ولی هوا روشنه .افتاب نداره و لی دلگیر نیست.
بعد یه نم نم بارون خیلی ملایمی اکثرا هست که خیلی هوا رو لطیف کرده
من همش می ترسیدم با یه بچه 1.5 ساله بدون ماشین قراره چه کنم
ولی الان می بینم با اینکه خیلی ادم سخت گیری هستم، اصلا برام سخت نیست
استفاده از وسایل نقلیه عمومی اینجا واقعا راحته.خصوصا برای منی که با کالسکه همه جا می رم، اصلا اتوبوس و مترو و... مانع بیرون رفتنم نمیشه.
من همیشه تو تهران می کفتم که سر چهارراه ها و پیاده رو ها و مغازه های پله دار که امکانی برای رفتن با کالسکه ندارن، خب من بچمو بغل می گیرم و رد می شم...ولی یه بنده خدایی معلول با ویلچر باشه که نمی تونه رد شه باید بمونه خونه از افسردگی بمیره؟؟
ولی اینجا مسیری نیست که بخوای با کالسکه بری و برات مسیر جدایی در نظر نگرفته باشن
این اواخر تو ایران کالسکه بیرون بردن برام شده بود عذاب
انقدر باید مهارتهای رد کردن کالسکه از پله ها رو بکار م ی بردم که بازوهام درد می گرفت.....
می خوام بگم همین چیزای ریز و کوچیکه که باعث جذب شدن ماهایی میشه که تازه از ایران اومدیم........
احتمالا عید که برگردم ایران، همش در حال شاخ در اوردن باشم که چرا مسیری برای کالسکه رو نیست!؟ ههههههه