سلام دوستای گل. بیشتر از اوون چیزی که فکر کنین دپرسم.
واقعا گاهی فکر می کنم انگیزمون چی می تونه باشه؟خدا رو شکر خدا سلامتی بده هیچی نخواستیم اما اخه من دوست دارم بچه دار بشم اما اینجا؟
انگیزه ندارم.حالا فکر کن اینجا بچه دار شم بیچاره اوون بچه چی می شه.هر روز مثل اصحاب کهف می مونیم شب می خوابیم صبح پا می شیم قیمت ها سر به فلک کشیده.
اوون روز تو یه تاپیک گفتم.
من فکر می کردم مشکل ایران سیا سیه.بعد فهمیدم اجتماعیش شدید تره.حالا می بینم اقتصادی ناجورتره.
بعضی ها رو می بینم جیگرم اتیش می گیره.نون ندارن بخورن ای خدا.
بعد ما دنبال انگیزه هم هستیم.
نمی دونم.
آنی مرسی عزیزم خودم هم یه روزی اینجوری فکر می کردم اما حالا نامردا همه جوره نمی ذارن. :)
سپیده جونم انشاالله به سلامتی و دل خوش می رین و هیچ وقت هم پشیمون نمی شین.
مونا جونم اخه الان دیگه به سن نیست.شرایط سخت شده دیگه فرقی نمی کنه.
نسیم جونم قربون اوون ارشان برم جیگرطلام.بوس.
میشاد این شمارشه عزیزم زنگ بزن ببین چی می شه.
ما امتیازمون طوریه که می ریم تو قرعه کشی.برای نیوزلند 110 برای استرالیا 60 هستیم.البته نیوزلند یه کم بیشتر هم جا داریم.
حالا این مصی گیر داده نیوزلند رو اکی کنیم.اه.