من کلا رکم ها خیلی هم بد رکم
یعنی کسی جرات نداره جلوم چیزی بگه، خاهر شوهر و جاری چیزی بگن همون جا شستم خشک کردم آویزون کزدم
برای مادر شوهرمم اینجوری بودم ولی جدیدا نمیدونم چرا لال شدم بعد هی میام حرص میخورم
چکار کنم
از وقتی رفتیم خونشون پسر دو ماهمو به زور داشت مینشوند تاش میکرد فکر میکرد من نمیبینم از اونموقع خیلی ازش ترسیدم همش میگم بلایی سر بچم نیازه میرم اونجا فقط همه فکرم پیش بچمو با اینکه بغلمه
حوصله و اعصابه بحثم ندارم باهاش
البته بگم زن بابای شوهرمه
آخه بعدش خیلی میام حرص میخورم
چقد امشب بحث مادرشوهر زیاد شده
عجب بي شخصيتيه
مگه اسباب بازيه بچه
عزیزم منم همین بودم
بچمو هرگز ندادم دست کسی
انقدر که خواهر شوهرم همه جا پر کرده بود بچه رو نمیده دست ما
الان که بزرگتر شده کمتر حساسم ولی شوهرم نمیذاره کسی بغلش کنه
با شوهرت باید هماهنگ باشی
دعواش کن بگو
میخوای کمر بچمو بشکونی
همیشه واسه حرفهایی که نزدی غصه نخور
حرفهای که زدی و چاره ای نداری غصه داره
حرف نزده رو همیشه فرصت واسه گفتنش هس
بچه رو نده بغلش
كمتر برو بيا
با احترام نظرتو بگو
نترس حرفتو بزن
و دقت كن غير مستقيم بفهمى مرضش چيه با بچه اونطورى مى كنه
