شايد درست نباشه بگم چون ميدونم باعث ناراحتي ميشم
ولي دارم ميتركم
پدرم تو ٥٧ سالگي به خاطر سرطان پروستات متاستاتيك فقط ١٠ ماه بعد تشخيصش ،٧ فروردين براي هميشه ما رو تنها گذاشت .من امسال ٢٥ سالم ميشه و تازه فارغ التحصيل شدم و برادرم ١٧ سالشه
من خيلييي حالم بده و هر روزم بدتر ميشه
فقط ياد اين همه درد اين ١٠ ماه و صحنه هاي اخر تو اورژانس يادم ميفته. نميگم براي خودمون ،براي خودش ناراحتم كه اين همه مظلوم بود و رفت ... نميدونم با اين همه خاطره و درد و رنج چي كار كنم ، صبح ها كه تو خونه تنهام ،فقط داد ميزنم
فكر كنم يك و نيم سال قبل عضو ني ني سايت شده بودم بعد اون زياد نميومدم ولي اينروزا واسه اينكه فكرم دور بشه ميام ولي بازم خيلييي جاش خاليه
فقط ميگم چرا پدر من كه اين همه خوب بود .... الان سرنوشتمون چي ميشه .... احساس ميكنم دنيا به آخر رسيده
