نمیتونم با نقش جدیدم بعنوان مادر کنار بیام
بچم از وقتی راه افتاده اصلا از وقتی بدنیا اومده همه اختیاراتمو ازم گرفته... میدونم طبیعیه و لازمه مادری از خودگذشتگی و نادیده گرفتن تموم استعدادهاته ولی نمیتونم باهاش کنار بیام. قبل بارداری خیلی شاد و سرزنده بودم و پر تلاش. الان از خودم بیزارم چونچون اختیار هییچ کاری رو ندارم عاشق طراحی م ولی تا قلم بدست میگیرم بچه با گریه زاری ازم میگیره هیچ یار و یاوری هم تو این شهر ندارم
خواهش میکنم ی چیزی بگید آروم بشم نصیحت نیاز ندارم
کنار بیا دیگه یوم بزرگتر بشه ی دفتر قلم بدی دستش اونم میشینه ی گوشه طراحی میکنه برات
عزیزم بزرگ میشه یادت میره بچه نعمت زندگیه من انقد به بچم وابستم وقتی میخوام برم حموم نمیتونم دلم براش تنگ میشه
بچه راه میفته که خیلی بهتره الان دقیقا به چه قسمتیش مشکل داری؟
یه برنامه درست بچین تا به همه ی کارات برسی منم دختر۱۸ماهه دارم ولی دستو پاگیرنیست
اوضاع خیلیا همینه. تا دیر نشده بذارش مهد. من الان میخوام بذارم را نمیاد باهام.
عزیزم تفریح جدید ما مامانا بچه مونه, خودم پونزده سال سرکار میرفتم, یه سازمان دولتی , موقعیت کاریم عالی بود, اما بخاطر بچه کار رو گذاشتم کنار و دارم بچه مو بزرگ میکنم, ,من تمام فامیلم توی همین شهرن, ولی دریغ از اینکه یه لیوان آب بدن دستم,
عزیزم خودت انتخاب کردی بچه دار شدنو بچه ک از خودش اختیاری نداره پس مادرانه باعشق بشین بچتو بزرگ کن بکسال دیگه م صبر کنی بزرگ میشه و توام ب کارات میرسی الان فقط ب این فکر کن ک این بچه بی دفاع همه امیدش ب توه
درکت میکنم عزیزم .منم شهر غریبم واقعا دخترم تو دست ومام همیشه. ولی تصمیم گرفتم بعد یکسالگلیش برگشتم سر کار. کلاس زبان میرم و میخوام استخر وایروبیکم رو هم هوا خوب شده دوباره شروع کنم دخترم ۴شنبه ۱۸ ماهش تموم میشه ۱۰ روز از شیر گرفتمش...کمی احساس آرامشم بیشتر شده...
عزیز دلم شما مادرید زندگی دیگه مال شما تنها نیست
وقتی تصمیم گرفتی بچه بیاری باید براش وقت بزاری باهاش بازی کنی توجه کنی
یکم که بزرگ شه کنارته و میتونی کارهایی که دوست داری رو انجام بدی
خانه بازی اگر شهرتون داره میتونید یک ساعتی برید اونجا
منم مثل تو بودم البته سر بچه دومم
چون بعد 9 سال بچه دوم اورده بودم حس میکردم دست وپام بسته شده دیگه ازادی سابق رو ندارم و خیلی هم پشیمون اما با بزرگ شدن پسرم و دیدن شیرین کاریهاش و خیلی چیزای دیگش کم کم این حسم از بین رفت البته من همسرم خیلی همراهمه و خیلی دلداریم میداد
سر بچه اولمم همینطوری بودم اما حمایت خانوادم و همسرم تو نگهداری از بچه خیلی کمکم کرد تا افسردگی نگیرم و ازادیم رو مثل سابق داشته باشم . شما هم با گذشت زمان بهتر میشی
