به نظرم شکست عشقی تنها چیزیه کع فراوش نشدنیع
اگه واقعا عاشق باشی و ازش جدا بشی یعنی شکست بخوری
همیشه در همه حال احساس میکنی تیکه ی از وجودت گم شده
همیشه احساس میکنی یه تیکه از قلبت که جای اون بود خالیه.
روحت و وجودت میشه پر از سردی و ناراحتی
نمیدونی چیکار کنی کجا بری چجوری فراموشش کنی
یکی دو روز اول موقع خواب بیداری همش به فکرشی
بیخواب میشی به خاطرات گذشتتون فکر میکنی
احساس میکنی بی حس شدی بی حال شدی
چشمات همیشه دنبال یع ردی ازش میگرده
بارها از خودت میپرسی :یعنی همه چی تموم شد؟
دیگع خوشمزگی غذا رو نمیتونی حس کنی
دیگع شادی رو نمیتونی حس کنی
و بعد گذشت چند هفته
شایدم چند ماه یا حتی چند سال میفهمی هنوز نتونستی فراموشش کنی و تازه اونجاست که درد واقعیت شروع میشه.....همش با خودت میگی:چرا چرا نمیتونم این احساسو تمومش کنم چرا نمیتونم فراموشش کنم؟اون منو فراموش کرد پس چرااا من نمیتونم؟؟؟
یا حتی بعضی وقتا به فکر انتقام میوفتی......نفرینش میکنی یا....
خلاصع به نظرم بستگی به روحیت داره...اگه واقعا قویی باشی شاید بتونی فراموشش کنی...