رفتم دکتر ۷ ت هم هزینم شده ولی داروهامو دستم نزدم.
نه دلم بحال خودم میسوزه نه پولی که خرج کردم...
بی حس شدم تو زندگی...به درک هرچی که میخواد بشه..
بچه هات چی؟
یکی دیگه هم همینو بهم گفت.
گفت تو انگیزت باید بچه هات باشن برای ادامه.
ولی من انگار خودم نمیخوام انگیزه ای داشته باشم...
از زندگی سیر و خسته شدی تاحالا؟
اینجوری شدم.
فقط اتفاقات تلخ گذشته یا نامردی ها یادم میاد رمق و جون رو ازم میگیره...
داروهام اکثرا مسکنه حتی دارم به خودم درد میدم ولی نمیخورم انگار میخوام خودمو شکنجه کنم
اکثرا زندگی باب میلمون نیست.ولی نباید کم بیاریم
سوال جالبی پرسیدی.اره از زندگی خسته و بریده شده
بودم.کم اوردم و تصمیم قطعیم رو گرفتم.گفتم اول اخر
مرگه.قرص خوردم به امید اینکه دیگه بیدار نشم.
ولی نشد و دوباره به زندگی برگشتم.
دخترم گف مامان وقتی نبودی از شدت گشنگی دل درد
شدم از خونه بدم میومد و فقط حیاط بودم تا دوباره بیایی.
بعدا پسرم بهم گف چیا کشیدن تو نبود من.چقدر
از خودم بدم میومد که این طفل معصوما چیا کشیدن.
اگه من نباشم اینا چه بلاهایی که سرشون نمیاد.
تصمیم گرفتم هر چی مخاد سرم بیاد فقط به خاطر
بچها تحمل کنم.
حرص نخور چون تو الان فقط خودت نیستی عزیزم الان مسئولیت خطیر مادر بودن داری این یعنی از خودت هن باید بگذری زمانی باید به خودت فکر میکردی که بچه هارو به دنیا نمیوردی اونا با خواست خودشون به زندگیت نیومدت درسته؟؟؟؟ شما خواستی درسته؟؟؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
51 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز