به کام دل 🧚🏼‍♀️❣️

باید یک نفر باشد؛ بدونِ غرور دوستت بدارد

آنقدر صمیمی که اگر در مدتِ یک ساعت برای

بیستمین بار میخواستی حالش را بپرسی

دل دل نکنی فکر نکنی

با خودت نگویی که نکند کلافه اش کنم

ترسِ از چشمْ افتادن را نداشته باشی!

یک نفر که حالِ تو را بلد باشد.

یک نفر که بدونِ توضیح بفهمد

اینهمه بیقراری دست خودت نیست!

یک نفر که غرورِ خاموشِ تو را

عشق معنا کند

نه چیز دیگری!

هربار که نگاهت میکنم
جملهای آشنا
به ذهنم خطور میکند:
در این سرزمین، چیزی هست که ارزش زندگی کردن دارد..

ملودی ِ بودن تو اگر نباشد

حرف زندگی در سر هیچ سازی نمی رود..

تو نباشی

واژه ای ندارم برای عاشقی...!

همه اش میشود

دلتنگی

دلتنگی

دلتنگی

تو چرا می پرسی

خانه ی دوست کجاست !

خانه دوست ، همانا دل توست

🙏گر درش باز کنی

نغمه مهر و وفا ساز کنی

خواهد آمد ، اما

گر دلت از سنگ است

❤️دوست باید که مراقب باشد

تا مبادا به همان بدو ورود

سر پر شور و دل مملوی مهرش شکند

👌ور دلت نازک بود

باز هم اوست که بایست مراقب باشد

تا مبادا که به هر جنبش و هر حرف و نگاه

در و دیواره این خانه آکنده ز مهرش شکند

🙏و نشاید نگران داشت ، همیشه او را

و نپاید ، چو در این ره نکنی اندیشه

❤️دل قوی باید و روشن ، اما

نه ز سنگ و شیشه

💐سهراب_سپهری💐

🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشاندهای مرا کنون به زورقی

ز عاجها، ز ابرها، بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

تو چنان در دل دیوانه ی ما جا داری

که اگر مرگ بیاید،خطری هم باشد

نتوانم که من از خاطره ها بگریزم

نتوان کوچ،اگر بال و پری هم باشد

از تو می گویم غزل با این دل شیدایی ام

شاعر چشم فریبا ، خالق زیبایی ام

از تو غافل نیستم هر لحظه ،هر جا ،بامنی

باتوام با قلب مست و عاشقت هر جایی ام

می نویسم از دلت هر چند رسوایم کند

عاشقم ،آری گلم ،من عاشق رسوایی ام

می نشینم گاه با یاد تو خلوت می کنم

تا نرنجاند مرا این خلوت تنهایی ام

گر چه پنهان می کنی احساس خود را از دلم

دیدمت از دور اما بی هوا می پایی ام

خط به خطِ شعر چشمت بیقرارم کرده است

باز هم در گیرو دار مصرع بالایی ام

از تبار دلبران ناب و بی الایشی

با دل مجنون خریدار دل لیلایی ام

از جنون باکی نداری ،دل به دریا می زنی

دوستدار این همه احساس و بی پروایی ام

جویای تواَم در دلِ رویای سحر

از پنجرهی مِهر به سویم بِنِگر

یادها رفتند و ما هم میرویم از یادها

ڪِے پَرِ ڪاهے بماند در میان بادها

گــیــســوانــم را بــه دســت بــاد و بــاران دادهام

چــشــمــهایــم را بــه آغــوش خــیــابــان دادهامــ

آرزوهاے بــزرگــے را بــه ســر پــروردهام

بــعــد یــڪــبــاره تــمــامــش را بــه طــوفــان دادهامــ

تــا بــدانــنــد انــدڪــے از روزهاے تــلــخ را

شــرح دردم را فــقــط دیــوانــبــهدیــوان دادهامــ

دخــتــر بــدروزگــارِ ســرزمــیــن وحــشــتــم

زنــدگــے را در درون ایــن قــفــس، جــان دادهامــ

مــشــت درد از اول تــاریــخ مــیــڪــوبــد مــرا

نــالــههاے ســرد بــر لــبــهاے خــنــدان دادهامــ

بــا وجــود ایــنــڪــه شــعــرے مــیــنــویــســم گــاهگــاه

بــر مــســیــر زنــدگــے و عــشــق پــایــان دادهامــ

رفتی از چشمم و دل محو تماشاست هنوز
عکس روی تو در این آینه پیداست هنوز

هرکه در سینه دلی داشت به دلداری داد
دل نفرین شده ماست که تنهاست هنوز

در دلم عشق تو چون شمع به خلوتگه راز
در سرم شور تو چون باده به میناست هنوز

گر چه امروزِ من آئینۀ فردای مناست
دل دیوانه در اندیشۀ فرداست هنوز

عشق آمد به دل و شور قیامت برخاست
زندگی طی شد و
این معرکه برپاست هنوز...

من میگم

باید دلیل خاصی باشه

تا آدم کسی و

دوست داشته باشه

مثلا وقتایی که

گم شده بودی و یکی

مراقبت بود تا پیدات کنه

وقتایی که تو تاریکی

گیر کرده بودی و

یک نفر با نور اومد به کمکت

وقتایی که تو اوج تنهایی بودی

و تو خلوت خودت پرسه میزدی

یه غریبه اومد و خلوتت رو به هم زد

اون موقع است که دلیل خاصی

پیدا میشه برای دوست داشتن!

دوست داشتن کسی که انقدر

براش با ارزش بودی که حواسش

جمع تو بود و پرت تو بیشتر

این آدم ارزش داره که در کسری از

ثانیه براش بمیری

دوست داشتن سهله ...

آدمیزاد

سختشه که بگه

"به من توجه کن"

برای همین قیل و قال

راه میندازه، عصبی میشه

داد میزنه، قهر میکنه

با خودش و زمین و زمان

لج میکنه، برای اینکه

به چشم بیاد

برایِ اینکه دیده شه

تو فقط میبینی

که چشماشو میبنده

و داد میزنه و هیچی نمیشنوه

اون داره میپره و دستاشو

تکون میده و میگه "هی"

من اینجام، ببین "منو"

داره میگه "به من توجه کن"

و میدونی چقدر درموندست این جمله؟

سراسَر اِستیصاله و اگه به زبون بیاد

دیگه گفتن و نگفتنش، فرقی نداره .

بلدم شعر ببافم ، بلدم ناز کنم

بلدی گیس ببافی؟... بلدی باز کنی؟!

تو که استاد سخن نام گرفتی امروز

بلدی عشق خودت را به من ابراز کنی؟

دل من مُرده ، نفسهاش همه عاریت است

بلدی همچو مسیحا شده ، اعجاز کنی؟

تا بگویم که :"دلم از همه عالم شده رنـ...."

حرف من قطع نمایی و تو آغاز کنی

وبگویی که :" دلم قاصد ِ مِهر است... ، فقط

بلدم عشق ببافم ، بلدی ناز کنی ؟؟!!..."😜😜😜😜