به کام دل 🧚🏼‍♀️❣️

دلم غزل می خواهد

حرف دل هم چو عسل می خواهد

کو کجایی ای رفیق دل و تنهایی ام

بی تو مانده ام و این دل شیدایی ام

گاهی خدا از طریق آدمایی
که سر راهت قرار میده
بهت میگه من کنارتم ...!

به لبخندم اعتماد نکن

زخمی با من است که با

هیچ دروغی درمان نمیشود

تا روزی که هنوز

زنان غمگینی هستند که با

صدای زنگ تلفن بغض میکنند

خوش آمدی به لامکان عزیز دل عزیز جان

خوش آمدی به کاخهای بیزمان و بیمکان

خوش آمدی به شهر دل، به روزگار روشنی

خوش آمدی به معبد هزار قرنهی نهان

خوش آمدی به آفتاب، به رازهای ماهتاب

به نورها و نوشها، به دشتهای بیکران

خوش آمدی به رودها، به مذهب سرودها

به دودها و عودها رسیده زان سوی جهان

به ساعتی که دود شد گشود ساحت غزل

شهنشه همارهی خدایگان بینشان

آدمیزاد ...

فقط با آب و نان و هوا نیست که زنده است

این را دانستم و میدانم

که آدم به آدم است که زنده است...

آدم به عشق آدم زنده است.!

دوباره سیب و غزل، من گناه می خواهم

دلی دچار تو و سر به راه می خواهم

دوباه اینکه تو حوا شوی و من آدم

و باز لذت یک اشتباه می خواهم

همیشه چشم تو را شاعرانه می نوشم

که با تو من غزلی رو به راه می خواهم

پناه خستگی من! بمان و با من باش

میان این همه طوفان، پناه می خواهم

تو عاشقانه ترین رکعت غزل هستی

برای خواندن تو قبله گاه می خواهم

دوباره وسوسه ی ناز چشم تو بر پاست

دوباره سیب و غزل، من گناه می خواهم

دوباره شعر نوشتم به دلبری که ندارم

غزل ، قصیده ، دوبیتی به دفتری که ندارم

چگونه نامه خود را به دست او برسانم ؟

شکسته بال نحیفِ کبوتری که ندارم

گلی که چیده ام اینبار برای موی خودم نیست

برای بافه ی موهای دختری که ندارم .....

"هوای حوصله ابریست" مصمّمَم که ببارم

به برگهای خزان زارِ آذری که ندارم

عجیب خسته ام از "من" از این توهّمِ مجنون

پناه میبرم از خود به بستری که ندارم

سرِ جنازه ی خود ایستاده ، خیره ام اکنون

به دستهای پر از خون به خنجری که ندارم

و همان طور كه دردم به خودم مربوط است،

شيطنت های دلم هم به خودم مربوط است

گله کم کن که چرا از همه ی شهر تو را ...

‏« آرزويم ‏» كه مسلّم به خودم مربوط است !

گفته بودند که عشق است و غمش سوزان است

برود غم به جهنّم ! به خودم مربوط است

دوست دارم که ازین بغض بمیرم اما

پیشت هرگز نزنم دم، به خودم مربوط است

می نشينم شب و در فكر تو تا اول صبح

می چكم خاطره، نم نم، به خودم مربوط است

اينكه بعد از تو چه با زندگی ام خواهم كرد،

دار، رگ، پنجره يا سم به خودم مربوط است

دوستت دارم و اين دست خودم نيست ولی

بهتر آن است بگويم به خودم مربوط است

دوستت دارم، بي آنكه بپرسم به تو چه؟

عاشقي كردن مبهم ! به خودم مربوط است !

اين مهم نيست تو و بقيه چه مي انديشيد

دوستت دارم و آن هم به خودم مربوط است

دچار باید بود وگرنه

زمزمهی حیرت میان دو حرف

حرام خواهد شد

و عشق

سفر به روشنی اهتراز خلوت

اشیاست و عشق صدای

فاصلههاست ..

تو که باشی..

همه خلوت ها به هم میریزد

به عاشقان و معشوقه های شهر بگویید...

دلبری برای یکدیگر را...

بگذارند به وقت تنهاییشان!

خیابان،مترو و تاکسی جای دست کشیدن روی ابرو...

سر روی شانه گذاشتن. و لمس شال و گیسو نیست...

شاید یک نفر چشمانش را بست...

شاید یک نفر خاطرش پر کشید...

شاید یک نفر دلش رفت...

شاید یک نفر دلش تنگ شد

تمناے وصالم نیست...

عشق من مگیر از من...

به دردت خو گرفتم...

نیستم در بند درمانت...

ارتش چشمان تو ما را به اتش بسته اند

نازنین رحمی بکن سرباز هایم خسته اند

بس کن و فرمان آتش بس به چشمانت بده

چشم های مادوتا خیلی بهم وابسته اند