کلبه شعر ☘️✨

ما را دل از كشاكش دنيا شكسته است

اين كشتی از تلاطم دريا شكسته است

تنها ننالم از غم ايام و جور يار...

باشد مرا دلی كه ز صد جا شكسته است

اي گل! برون نياوردش سوزن مسيح

خاری كه عشق تو به دل ما شكسته است

از آنچه پيش دوست بُود درخور نثار

تنها مرا دلی بُوَد، اما شكسته است

اين حسرتم كُشد كه ز مرغانِ اين چمن

بالِ منِ فلک زده، تنها شكسته است

يک دل به سينه دارم و يک شهر دلستان

بازار من ز گرمیِ سودا شكسته است

ما دلشكسته از ميِ مهر و محبتيم

مينای ما ز نشئهٔ صهبا شكسته است

هر چيز بشكند ز بها اوفتد، وليک...

دل را بها و قدر بُوَد تا شكسته است

(رنجی) ! كجا روم ز سر كوی او كه من

پای جهاندويدهام اينجا شكسته است

شب به سحر نمیرسد
بے رخ دلــرباے تو
بے تو پر از نبودنــم
جان و دلــم فداے تو
اے همــه ی جهان من
معنے ناب زنـدگے
با تو پر از امیــدم و
بهشـت من سـراے تو

شب به سحر نمیرسد
بے رخ دلــرباے تو
بے تو پر از نبودنــم
جان و دلــم فداے تو
اے همــه ی جهان من
معنے ناب زنـدگے
با تو پر از امیــدم و
بهشـت من سـراے تو

من ،ماه شبــــــی دارم

بی اوست شبم تاریــک

مـــــــن، همنفسی دارم

دور است، ولی نزدیک

از هوایی که جدید ست برایت چه خبر؟

پیش "او" بعدِ من از حال و هوایت چه خبر؟

رفتہ بودی که مرا دور کنی از چشمت

من به عشق تو نشستم به دعایت ... چه خبر؟

صبر کن یاد من آمد که بگویم این را ...

نه... ! ولش کن چه بگویم به خطایت ؟ چه خبر؟

من شنیدم که پشیمان شدہ ای، اما حیف

دیگر اکنون شدہ ام پیر به پایت! چه خبر؟

آنکه میگفت تو را جان خودش می داند!

ولی انگار که "او" ڪردہ رهایت! چه خبر؟

سالیانست که دلتنگ صدایت هستم

راستی! عشق من از زنگ صدایت چه خبر...؟

در آغوشم، تنت گرمای آن چاییِ داغیست

که مهری شد به قلبم عقل و روحِ من نشان شد

کی رفتهای ز دل که تمنا کنم تو را
کی بودهای نهفته که پیدا کنم تو را

غیبت نکردهای که شوم طالب حضور
پنهان نگشتهای که هویدا کنم تو را

با صد هزار جلوه برون آمدی که من
با صد هزار دیده تماشا کنم تو را

چشمم به صد مجاهده آیینهساز شد
تا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را

بالای خود در آینهٔ چشم من ببین
تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را

مستانه کاش در حرم و دیر بگذری
تا قبلهگاه مؤمن و ترسا کنم تو را

خواهم شبی نقاب ز رویت بر افکنم
خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم تو را

گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من
چندین هزار سلسله در پا کنم تو را

طوبی و سدره گر به قیامت به من دهند
یکجا فدای قامت رعنا کنم تو را

زیبا شود به کارگه عشق کار من
هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را

رسوای عالمی شدم از شور عاشقی
ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را

باد از موے تو بگذشتہ و طوفان شدہ است

ابر بر چشم من افتادہ و باران شدہ است

مثل مهتاب ڪہ بر ڪوچہ ے شب مے تابد

روے ماهت بہ لب بام نمایان شدہ است

در عبورم بہ تن ڪوچہ و چشمم بر بام

واے دیوانہ برو ماہ هراسان شدہ است

هر شب این ساعت زیبا منم و دیدارت

برڪہ چشم من از شوق تو جوشان شدہ است

تو بخوان شعر مرا تا بہ سخن جان بخشی

شعر من با لب تو قند فریمان شدہ است

روزہ دارم و در این ساعت افطار اے داد

آن لب سرخ و ترت قاتل ایمان شدہ است

مرد عاشق بشود پاے زمین مے لرزد

زلزلہ آمدہ و دهڪدہ ویران شدہ است

عاشقم من بہ خدا حال مرا درڪ ڪنید

حال و روز دل من موسم باران شدہ است

در وقت قرار می رسیدی ای کاش
با سوت قطار می رسیدی ای کاش

بعد از تو در آغوش زمستان ماندم
همراه بهار می رسیدی ای کاش....

تمام قلبــــــ ڪوچڪم
نثار لحظہ هاےتو
تمام عشـــــق پاڪـ مڹ
فداےیڪ نگاه تـــ♥️ــو

با من قهوه مینوشی؟

قدم با من

خیابان را؟

و دستانم به دستت

جانفشانیهای باران را؟

اگر بهار باشد

من

تو

باران

قهوه

موسیقی

چه کیفی میدهد این زیستن را

خوش مینوازد روح انسان را ...

.

عشـــ♥️ـــق یعني مَنڪہ درمانم تویي

عشــ♥️ـــق یعني راحتِ جــانم تویي

عشــ♥️ــق یعني شادِ شادم در بَرت

عشــ♥️ــق یعني ڪرده قلبم باورت

عشــ♥️ــق یعني تو شدي آرامِ جان

عشــ♥️ــق یعني تا ابد با مڹ بمان .

💕هواتوکردم💕

عطرِتو مانده به این خانه هوایت کردم

از پـسِ خاطـره ها ، بـاز صدایت کردم

مثلِ بادی که در آغوش کِشد موی تو را

هـوسِ بـوسه ی گیسوی رهایت کردم

تا کـه انـدوه بـه تـو، هیچ گزندی نزند

سینـه ام را سپـرِ ، درد و بـلایـت کردم!

قَدمت را بگـذاری تـو اگر بـر سرِ چشم

چشم و جان را سرِ راهِ تـو فدایت کردم

بیت بیتِ غزل اینبار، تعلق به تو داشت

شعـر را وقفِ تـو و مَدح و ثنایت کردم!

در دلـم زنـده ترین، آیـه ی عشقی جانا

کـه بـرای دلِ غم دیـده ، خدایت کردم!

تا زمانی که رسیدن به تو امکان دارد

زندگی درد قشنگیست که جریان دارد

زندگی درد قشنگیست به جز شبهایش

که بدون تو فقط خواب پریشان دارد

یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟

کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد!

خواب بد دیده ام ای کاش خدا خیر کند

خواب دیدم که تو رفتی، بدنم جان دارد!

شیخ و من هر دو طلبکار بهشتیم، ولی

من به تو، او به نماز خودش ایمان دارد

اینکه یک روز مهندس برود در پی شعر

سر و سریست که با موی پریشان دارد

"من از آن روز که در بند توام" فهمیدم

زندگی درد قشنگیست که جریان دارد