کلبه شعر ☘️✨

بندی به پای دارم و باری گران به دوش

در حیرتم که شُهره به بیبند و باریام

توان گفتن آن راز جاودانی نیست!

تصوری هم از آن باغ ارغوانی نیست!

پُر از هراس و امیدم، که هیچ حادثهای

شبیه آمدن عشق ناگهانی نیست

ز دست عشق به جز خیر بر نمیآید

وگرنه پاسخ دشنام، مهربانی نیست!

درختها به من آموختند: فاصلهای

میان عشق زمینی و آسمانی نیست

به روی آیینهی پُر غبار من بنویس:

بدون عشق جهان جای زندگانی نیست

شب دراز به امید صبح بیدارم

مگر که بوی تو آرد نسیم اسحارم

عجب که بیخ محبت نمیدهد بارم

که بر وی این همه باران شوق میبارم

از آستانهٔ خدمت نمیتوانم رفت

اگر به منزل قربت نمیدهی بارم

به تیغ هجر بکشتی مرا و برگشتی

بیا و زنده جاوید کن دگربارم

چه روزها به شب آوردهام در این امید

که با وجود عزیزت شبی به روز آرم

چه جرم رفت که با ما سخن نمیگویی؟

چه کردهام که به هجران تو سزاوارم؟

هنوز با همه بدعهدیت دعاگویم

هنوز با همه بیمهریت طلبکارم

من از حکایت عشق تو بس کنم هیهات

مگر اجل که ببندد زبان گفتارم

هنوز قصهٔ هجران و داستان فراق

به سر نرفت و به پایان رسید طومارم

اگر تو عمر در این ماجرا کنی سعدی

حدیث عشق به پایان رسد نپندارم

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست

یکی تمام بود مطلع بر اسرارم

همین عقلی که با سنگِ حقیقت، خانه می سازد

زمانی از حقیقت های ما افسانه می سازد

سر مغرور من! با میل دل باید کنار آمد

که عاقل آن کسی باشد که با دیوانه می سازد

مرنج از بیش و کم، چشم از شراب این و آن بردار

که این ساقی به قدر "تشنگی" پیمانه می سازد

مپرس از من چرا در پیله ی مهر تو محبوسم

که عشق از پیله های مُرده هم پروانه می سازد

به من گفت ای بیایان گرد غربت! کیستی؟ گفتم:

پرستویی که هر جا می نشیند لانه می سازد

مگو شرط دوام دوستی دوری ست٬ باور کن

همین یک اشتباه از آشنا بیگانه می سازد

آرزو دارم که یک شب در کنارش سر کنم

چاوشی باشد، خزان باشد، و آغوشی عمیق ...

......

با نُدبه ی ما نیامدی حرفی نیست...

یک جمعه تو گریه کن که ما برگردیم...

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست

تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو؟

گاهگاهی که کنارت بنشینم کافیست

گلهای نیست من و فاصلهها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافیست

آسمانی تو! در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافیست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

برگی از باغچهی شعر بچینم کافیست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا خوبترینم! کافیست

👌✨