من شوعرم قهر میکنه قهرای طولانی کارش شهر دیگس نصف بیشتر ماهو نیستش وقتایی هم که هست کلا به قهر میگذره هربار بعد چند روز باید برن منت کشی التماس خسته فرسوده شدم
از اینور تنهایی غریبی از اونور این بحثا و قهرای طولانی اون
الان بیست روزه قهریم و با اینکه خیلی برام سخته اینبار نرفتم البته اون ادم درونگراییه هزار سالم بگذره نمیاد جلو برا اشتی یعنی اصلا من براش مهم نیستم
خسته شدم خیلب احساس تنهایی میکنم
بد عادت شده
منم مثه شمام بیشتر وقتا تنهام وقتایی هم که هست قهره الانم قهریم
لعنت به مردا
جداشو
اگه مجبور بشه هم اقدامی نمیکنه ؟ مثلا قهر کنی بری خونه مادرت
حوصله داری زندگیتو بکن من الان خودم میخوام برم بیرون گردش اون قهر کرده خوابیده
نامزدین؟ بشین درست بحرف باهاش خجالتی خوب چیزیه ۲۰ روز ..
پرنسسعلی
پس این چه زندگیه دارین درون گرا برون گرا چیه مد کردن آدم باید فهم و شعور داشته باشه
وا
بگو تو این رابطه فقط من پرنسسم نه تو
خدا کمکت کنه شوهرمنم خیلی قهرقهروعه خیلی اکثرا قهره منم مثه تو حوصله ناز کشیدنو ندارم حرف نمیزنیم زیاد یکی میپرسه مثلا به شوهرت فلان چیزو گفتی یادم میاد ک ما اثلا حرف میزنیم مگه😐
اگر مجبوری باهاش زندگی کنی دیگه نادیده بگیرش
فقط به خودت برس و برای خودت زندگی کن
چه بهتر که ۲۰ روز خونه نیست و ارامش روان داری چون بمونه خونه و قهر باشید روانی میشی
مردا ناز نازی شدن چقدر واقعا لوسشون میکنیم ما
مال منم قهر طولانی میکرد تا چند ماه ولش کردم اصلا حرف نزدم باهاش خودش ادم شد
میدونم خیلی سخته ولی چاره ای نیست محلش نذار در ظاهر سردن ولی ببینن ولشون کردی خوب میشن
