بندرعباس چه جور جاییه واسه زندگی

من کسی رو میشناسم ۱۵ سال هست بندرعباس داره زندگی میکنه از ازدواجش

به شدت به هم ریخته به خاطر فرهنگ متفاوت و هواش میگه روزهای تابستون اصلا نمیشه بیرون رفت همش تو خونه ای

فرهنگ جنوبی ها رو هر کسی نمیتونه بپذیره

خونگرم بودنشون هم نقطه قوتشون هست هم نقطه ضعف

از فرط خونگرمی فردیت خودشون رو نادیده میگیرن و حودشون رو فدای فرهنگ و قومیت میکنن

اینطوری ممکنه دور و برت ادم زیاد باشه اما از درون احساس تنهایی کنی چون فردیت محو میشه

البته برای هر کسی متفاوت هست

اگر خودت اعتماد به نفس بالایی داری و با ادم ها راحتی و تعارف نداری ممکنه برات خیلی خوبم باشه

اگر میخوای ریسک نکنی وسرمایه ات هدر نره خودت باید بری تحقیق کنی...راستش نمیدونم چی بگم چون همه محلی وبومی خود شهرشون بودن واز شیر مرغ تا جون آدمیزاد داشتن

اگر باهاشون وصلت کرده باشی ازت انتظار دارن که احترام اقوام رو خیلی داشته باشی خاک پای اقوام باشی بیش از حد احترام بگذاری و به عقاید و رفتار و حریم شخصی تو خیلی احترام نمیگذارن

بنظرم بستگی به شخصیت خودت داره حالافرقی نمیکنه بندرعباس بری یاجای دیگه..اماازهرشهری که فکرکنی داخلش هست..کرد.لر..فارس..تهرانی مشهدی..ازاین بابت هرگزاحساس غربت نمیکنی..مردمش کاری به کارهم ندارن..بومی ها۷۰درصدشون بامهاجرا خیلی خوبن واحترام نگه میدارن..شهرخیلی زنده ای هست..گرمای شدید داره که مردم خودشونوباهاش وفق دادن..میدونن کی برن بیرون چه بپوشن و..درکل شهری هست که به قول اکثرمهاجرین خاکش دامن گیرهست..یعنی اینکه وقتی اینجابمونی دلت نمیخواددیگه برگردی شهرت..مخصوصااگه ازشهربسته ومذهبی اومده باشی