گَه مرا پس می زنی، گَه باز پیشم می کَشی
آنچه دستت داده ام نامش دل است، اَفسار نه
از مهر از آبان دلم دیگر نمیترسد
از جمعه های ابری آذر نمیترسد
بی تو تمام فصل های سال دلگیرند
غم دیده از پایان شهریور نمیترسد
جز من که نبض هر نفسم از هوای توست
یک شهر مبتلای تو و خنده های توست
من آشنای گریه و باران و حسرتم
اما تو ناز کن که خدا اشنای توست
این وجه اشتراک برایم غنیمت است
این وجه مشترک که خدایم خدای توست
'شايد جهان جهنم دنيای ديگريست'*
اما بهشت قسمتی از شانه های توست
شوق وصال و حسرت و بی تابی و فراق
با اختصار، گوشه ای از ماجرای توست
با اینکه عشق، اوج خود آزاری من است
اما دلم خوش است، جنونم به پای توست
آری، تو آفتابی و من برکه ای غریب
تبخیر می شوم که وجودم برای توست
علی صفری
من مشکلم با بوسه هایت حل نخواهد شد
چندیست در فکر جنگی تن به تن هستم
مرا محتاج رحم این و آن کرد ملالی نیست/
تو هم محتاج خواهی شد زمین دار مکافات است
مرا هرگز نمی گنجد
دو معنی، راست در باور
غزل گفتن پس از سعدی،
جوانمردی پس از حیدر.
..
هستم متولد آبان ، زندگی نیست آسان
روزے اگر بپرسمت این بود رسم عشق؟
اے بے وفا ، جواب چہ داری براے من ؟!
گفته بودی چرا خوب به پایان نرسید
راستش زور من خسته به طوفان نرسید🥲
دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یافت می نشود جسته ایم ما
گفتم آنکه یافت می نشود آنم آرزوست
سنے نــــــدارد عـاشقے کردن
فــــــرقے ندارد کودکے ، پیرے
هـــــر وقت زانو را بغل کردے
یعنے تـو هم با عشق درگیرے
به تو خو کردم مانند سربازی به سربندش؛
تو معروفی به دل بردن مونالیزا به لبخندش
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
29 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز